Uzasadnienie
W piśmie z dnia 24 lutego 2014 r. R. M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów postępowania wskazując, że nie jest w stanie ponieść ich bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zarządzeniem z dnia 26 lutego 2014 r. (doręczonym 17 marca 2014 r.) wezwano Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku, poprzez jego złożenie na urzędowym formularzu - w terminie 7 dni od dnia otrzymania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jednocześnie zarządzono przesłanie formularza Skarżącemu.
Odpowiadając na to wezwanie Skarżący, w piśmie z dnia 24 marca 2014 r., poprosił o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków, bowiem nie jest w stanie ustalić i podać wszystkich niezbędnych danych wymaganych w formularzu.
Z uwagi na niezłożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, referendarz sądowy, zarządzeniem z 31 marca 2014 r. pozostawił wniosek o bez rozpoznania.
W sprzeciwie od tego zarządzenia Skarżący wniósł o przyjęcie do rozpoznania wniosku i przyznanie prawa pomocy zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów postępowania w całości. Wskazał, że nie udzielono mu odpowiedzi na wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Wobec wniesienia sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego, złożony przez Skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy podlegał rozpatrzeniu przez Sąd stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: "u.p.p.s.a.").
W myśl art. 257 u.p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, że Skarżący był wzywany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, a także o konsekwencjach nie zastosowania się do tego wezwania. Do wezwania dołączony został urzędowy formularz PPF (k. 34 i 35 akt sądowych). Pomimo prawidłowego wezwania Skarżący nie dopełnił tego obowiązku. Nie ulega zatem wątpliwości, że zaistniały przesłanki do pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Powyższego nie może zmienić wniosek o przedłużenie terminu na uzupełnienie braków formalnych złożony przez Skarżącego w terminie na nadesłanie wypełnionego formularza. Termin wyznaczony w wezwaniu z dnia 26 lutego 2014 r. jest bowiem terminem ustawowym (art. 49 § 1 u.p.p.s.a.), a to oznacza, że nie podlega on wydłużeniu.
Chcąc skorzystać ze zwolnienia od kosztów sądowych Skarżący powinien ponownie złożyć prawidłowo wypełniony formularz PPF, w którym przestawi pełną informację na temat stanu rodzinnego, majątkowego oraz dochodach własnych oraz osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym.
Z przyczyn przedstawionych powyżej na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 u.p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.