Uzasadnienie
Decyzją P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] września 2014 r. utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nakazującą K. i R. W. rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku higieniczno – sanitarnego o wymiarach 2,06 m x 5,00 m wraz z dobudówką drewnianą o wymiarach 2,02 m x 3,40 m oraz tarasem o wymiarach 2,46 m x 3, 40 m usytuowanych na działce nr [...] w S., gm. S. K. i R. W. wnieśli skargę na decyzję Inspektora Wojewódzkiego wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. Wskazali, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, bowiem wyburzenie budynku ocenić należy "w kategorii utraty przedmiotu, którego nie będzie można zastąpić". Wyjaśnili, że odtworzenie obecnego stanu będzie za sobą pociągało znaczne koszty, będzie trwało kilka lat.
W pozostałym zakresie powołali orzecznictwo zawierające interpretację przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlegał uwzględnieniu.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji jest oparte na zasadzie skargowości - sąd wydaje orzeczenie w przedmiocie wstrzymania tylko na wniosek skarżącego. Wniosek powinien wskazywać zaskarżone rozstrzygnięcie oraz zawierać uzasadnienie, w którym przedstawione zostaną okoliczności uzasadniające wstrzymanie tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedmiotem orzeczenia o wstrzymaniu wykonania może być tylko taki akt, który wywołuje materialnoprawne skutki w postaci przyznania uprawnienia lub obowiązku, jeśli ich wykonanie wywołuje skutki prawne lub faktyczne trudne do odwrócenia lub powoduje wyrządzenie znacznej szkody.
W rozpoznawanej sprawie skarżący żądają wstrzymania wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę budynku higieniczno – sanitarnego wraz z dobudówką i tarasem.
W ocenie sądu, wykonanie nakazanej rozbiórki niesie za sobą ryzyko spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, na co skarżący wskazali we wniosku. Zgodzić się należy z powołaną argumentacją wniosku, że zmiana na gruncie powstała w wyniku sfinalizowania spornych, rozbiórkowych prac budowlanych ma charakter istotny, prowadzi bowiem do zlikwidowania obiektu wraz z dobudówką, rozmontowania istniejącego w nim oprzyrządowania (natrysku, sauny, instalacji elektrycznej i wodociągowej) oraz wiąże się z rozebraniem tarasu. Niewątpliwie ewentualny powrót do stanu poprzedniego nie będzie możliwy bez poniesienia znacznych kosztów i nakładu pracy, których ciężar będzie zobowiązany ponieść inwestor.
Zauważyć nadto należy, że oprócz nakazu rozbiórki obiektów co do których legalności posadowienia toczy się postępowanie w sprawie niniejszej, na tej samej działce nr [...] znajdują się inne obiekty skarżących tj. budynek letniskowy o wymiarach 9, 17 x 4, 06 m (pow. zabudowy 37, 2 m2) wraz z tarasem o pow. zabudowy 33 m2 i zbiornikiem na ścieki o pojemności około 1 m3, których nakaz rozbiórki orzeczono decyzją z tej samej daty, również zaskarżoną do tutejszego sądu, którą to skargę wyodrębniono i zarejestrowano pod sygnaturą II SA/Bk 1120/14. Zakres powyższej rozbiórki w powiązaniu z zakresem rozbiórki nakazanej w sprawie niniejszej uzasadnia przyjęcie, że ewentualny powrót do stanu poprzedniego będzie stanowił dla inwestorów wszystkich wyżej wymienionych obiektów (którymi są skarżący) znaczny wysiłek finansowy i fizyczny, co uzasadnia udzielenie ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.