Uzasadnienie
Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności.
Prezydent Miasta B. decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], przyznał B. O. dodatek mieszkaniowy na okres od dnia 1 sierpnia 2014 r. do dnia 31 stycznia 2015 r. w wysokości 256,75 zł.
B. O. kwestionując tę decyzję wniosła odwołanie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. nr [...], działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 1 i 2 K.p.a., stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazano, że w myśl art.129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od doręczenia decyzji. Zaskarżona decyzja została odebrana przez stronę osobiście w dniu 29 sierpnia 2014 r. Tak więc termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 12 września 2014 r. Natomiast odwołanie zostało dostarczone do organu I instancji w dniu 15 września 2014 r. Odwołanie zostało zatem złożone po upływie terminu ustawowo przewidzianego do jego wniesienia.
B. O. wniosła skargę na powyższe postanowienie do sądu administracyjnego. Stwierdza, że nie miało miejsca uchybienie terminu zaskarżenia, bo zaskarżanie zaczęła już w miesiącu sierpniu 2014 r., składając pisma w MOPR w B., w dniach 14 i 24 sierpnia 2014 r. Decyzję w sprawie dodatku mieszkaniowego otrzymała 29 sierpnia 2014 r., w poniedziałek 1 września 2014 r. złożyła wniosek o dodatek energetyczny i tego samego dnia otrzymała w tej sprawie decyzję. Odwołanie od obydwu decyzji złożyła 15 września 2014 r. Zdaniem skarżącej, w ten sposób dotrzymała ustawowego terminu zaskarżenia obydwu decyzji, wydanych w sprawach "spójnych i ściśle ze sobą związanych", a zadaniem Kolegium było obydwie te sprawy rozpatrzeć i przyznać świadczenia na całe okresy.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie przedmiot zaskarżenia stanowi postanowienie wydane na podstawie art. 134 K.p.a., którym Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że odwołanie B. O. od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] sierpnia 2014 r., przyznającej dodatek mieszkaniowy, zostało złożone z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art. 129 § 2 K.p.a.
Z treści art. 134 K.p.a. wynika, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a postanowienie to jest ostateczne. Uchybienie terminu do wniesienia odwołania ma miejsce wówczas, gdy przy uwzględnieniu zasad określonych w Rozdziale 10 Działu II K.p.a. zostanie ono złożone po upływie przewidzianego w art. 129 § 2 K.p.a. terminu 14 dni. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu już stanowi jego uchybienie. W sytuacji więc, gdy uchybienie terminowi nastąpiło, to przy braku istnienia prośby (wniosku) o przywrócenie terminu - organ odwoławczy nie ma innej możliwości, niż wydanie na podstawie art. 134 K.p.a. postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania (vide: wyrok NSA z dnia 21 marca 1997 r., SA/Łd 2990/95). Fakt stwierdzenia (zaistnienia) tej okoliczności wiąże organ administracji, co jednoznacznie wynika z treści bezwzględnie obowiązującego przepisu art. 134 K.p.a. Każde więc uchybienie terminowi do wniesienia odwołania powoduje, że organ odwoławczy ma obowiązek wydać postanowienie, o którym mowa w art. 134 K.p.a., tj. postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, chyba że strona domaga się przywrócenia terminu stosownie do art. 58 § 1 i § 2 K.p.a., a wniosek ten zostanie uwzględniony. Termin do wniesienia odwołania liczony jest od dnia doręczenia stronie decyzji organu I instancji.
W niniejszej sprawie B. O. odebrała decyzję organu I instancji w dniu 29 sierpnia 2014 r. (nie jest to okoliczność sporna w sprawie). Termin do wniesienia odwołania mijał zatem w dniu 12 września 2014 r. Odwołanie zostało zaś złożone w dniu 15 września 2014 r. (ta okoliczność również nie jest sporna w sprawie) a więc z uchybieniem terminu. Wraz z odwołaniem nie złożono wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Zasadnie zatem organ odwoławczy stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Legalności tego rozstrzygnięcia nie podważa argumentacja zawarta w skardze. A mianowicie bezzasadne jest stanowisko skarżącej, że termin na złożenie odwołania od decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego winien być liczony od dnia otrzymania przez nią decyzji w sprawie dodatku energetycznego z uwagi na powiązanie tych spraw. Każda z wymienionych spraw jest odrębna, wydane zostały dwie decyzje w których zawarto prawidłowe pouczenie o terminie zaskarżenia.
Na uwzględnienie nie zasługuje również stanowisko skarżącej, że nie było uchybienia terminu, albowiem odwołanie było składane już w pismach procesowych z dnia 14 i 24 sierpnia 2014 r. Pism strony składanych w toku postępowania pierwszoinstancyjnego, jeszcze przed wydaniem decyzji w sprawie, nie można bowiem traktować jako odwołania od decyzji, która jeszcze nie została wydana.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.