Uzasadnienie
Pełnomocnik I. J. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata na rzecz skarżącej I. J. (k. 273) podając we wniosku, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i zamieszkuje w domu. Obecnie skarżąca I. J. utrzymuje się z emerytury w wysokości 881 zł. Na chwilę obecną posiada kwotę 150 zł. Wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności czy też przedmiotów wartościowych. W konkluzji skarżąca wywiodła, iż nie jest w stanie pokryć kosztów adwokata bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny, gdyż ponoszone wydatki w całości pochłaniają uzyskiwany dochód (k.273-274).
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia 12 czerwca 2015 r. (k. 276) pełnomocnik I. J. podniósł, iż we wskazanym domu wnioskodawczyni ma ustanowioną jedynie służebność mieszkania. Poza tym nie posiada żadnego innego majątku i zamieszkuje sama (k. 309).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna skarżącej I. J. uzasadnia tezę, iż nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata.
Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna I. J. uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W złożonym oświadczeniu wnioskodawczyni wykazała bowiem, iż w chwili obecnej nie posiada żadnego majątku i utrzymuje się jedynie emerytury w kwocie 881 zł. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności, czy też przedmiotów wartościowych, a zamieszkuje w domu, w którym ma ustanowioną służebność mieszkania.
Powyższe okoliczności, a w szczególności brak majątku w połączeniu z wykazanym dochodem pozwalają na stwierdzenie, iż I. J. nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.