Uzasadnienie
Skarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Starosty B. z dnia [...]września 2014 r. nr [...], nakazującą J. N. wykonanie obowiązków dla właściciela lasu (działka nr geod. [...], położona w obrębie ewidencyjnym Ł. S. i N., gmina M.) poprzez usunięcie posuszu, złomów i wywrotów - przy pozyskaniu surowca w ilości nie większej niż 5 m3/ha.
Wnioskiem z dnia [...] marca 2014 r. J. N. zwrócił się o uzupełnienie powyższej decyzji poprzez: (-) wskazanie stron postępowania i w jakim charakterze w tym postępowaniu występują oraz kiedy wstąpili w prawa strony; (-) czy zebrane i powołane w odwołaniu strony dowody w postaci nie aktualnych przepisów prawnych mogą funkcjonować i mieć zastosowanie w aktualnym obiegu prawnym w państwie prawa, (-) brak przeprowadzenia postępowania dowodowego tak przez organ I instancji, jak i SKO w B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] odmówiło uzupełnienia decyzji z dnia [...] lutego 2014r. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Kolegium przytoczyło treść art. 111 § 1 k.p.a., argumentując, że domaganie się przez stronę uzupełnienia decyzji może dotyczyć wyłącznie: 1) rozstrzygnięcia, 2) prawa do odwołania, 3) wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego. Wskazany zaś przez wnioskodawcę zakres uzupełnienia powyższej decyzji SKO nie obejmuje takich elementów, stąd też brak jest podstaw do jej uzupełnienia.
W dniu [...] maja 2014r. J. N. wywiódł do tutejszego sądu administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] oraz na postanowienie tego organu z dnia [...] kwietnia 2014r. Zaskarżonym aktom skarżący zarzucił naruszenie: art. 7, 78, 79 § 1 i art. 107 § 3 kpa poprzez nie rozpatrzenie zgłoszonych wniosków dowodowych oraz nieokreślenie stron postępowania oraz naruszenie art. 111§ 1 kpa poprzez brak określenia przyczyn, z powodu których dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonych rozstrzygnięć. Podkreślono jednocześnie, że elementy wskazane przez skarżącego we wniosku o uzupełnienie zaskarżonej decyzji nie mogły być podstawą do jej uzupełnienia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 17 czerwca 2014r. skarga została rozdzielona i sprawa ze skargi J. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] kwietnia 2014 r. nr [...] została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/BK 583/14.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 15 września 2014r. w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 583/14 odrzucił wywiedzioną skargę z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego należnego wpisu sądowego.
Na skutek skargi kasacyjnej J. N. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 grudnia 2014r. sygn. akt II OSK 3149/14 uchylił zaskarżone postanowienie Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] o odmowie uzupełnienia decyzji tego organu z dnia [...] lutego 2014r. nr [...] nakazującej skarżącemu wykonanie obowiązków dla właściciela lasu.
O dopuszczalności wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi zarówno w sensie przedmiotowym jak i co do spełnienia przez skarżącego wymogów formalnych przesądził Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 grudnia 2014 r. (sygn. akt I OSK 3149/14) uchylając postanowienie tutejszego Sądu z dnia 15 września 2014 r. o sygn. akt II SA/Bk 583/14 odrzucające skargę J. N. Powyższe orzeczenie NSA dało tym samym asumpt do merytorycznej kontroli zaskarżonego postanowienia.
Zgodnie z art. 111 § 1 k.p.a. strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Oznacza to, że strona może żądać uzupełnienia rozstrzygnięcia, jeżeli organ nie rozstrzygnął o całości żądania strony albo nie nadał decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, albo nie zamieścił w osnowie decyzji rozstrzygnięcia, które zgodnie z przepisami szczególnymi powinien był zamieścić z urzędu. Uzupełnienie decyzji co do rozstrzygnięcia może zatem nastąpić w razie, gdy organ wydając decyzję, która nie ma charakteru częściowego, nie orzekł o wszystkich żądaniach wnioskodawcy. Wyczerpujące wyliczenie składników decyzji, co do których można wnosić o ich uzupełnienie, wskazuje, że nie jest możliwe jego zastosowanie do innych składników decyzji (tak m.in. WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 5 listopada 2008 r. IV SA/Po 805/07. Lex nr 500824).
W przedmiotowej sprawie skarżący zwrócił się z żądaniem uzupełnienia decyzji SKO z dnia [...] lutego 2014r. poprzez wskazanie: 1) stron postępowania i w jakim charakterze w tym postępowaniu występują oraz kiedy wstąpili w prawa strony;
2) czy zebrane i powołane w odwołaniu strony dowody w postaci nie aktualnych przepisów prawnych mogą funkcjonować i mieć zastosowanie w aktualnym obiegu prawnym w państwie prawa. Skarżący we wniosku o uzupełnienie wskazał również na brak przeprowadzenia postępowania dowodowego przez organ I instancji oraz SKO w B. W ocenie Sądu opisane wyżej elementy, których uzupełnienia w w/w decyzji zażądał skarżący wykraczają, jak słusznie przejęło Samorządowe Kolegium Odwoławcze, poza zakres żądania z art. 111 § 1 kpa. Szczegółowa analiza żądania skrzącego nie pozostawia wątpliwości, że dotyczy ono merytorycznej części zaskarżonej decyzji, a ta mogła być kwestionowana wyłącznie w skardze na powyższą decyzje, a nie w ramach instytucji uzupełnienia decyzji.
W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a skoro podniesione w skardze argumenty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku - na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.).