Uzasadnienie
T. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego podając, iż prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Źródłem utrzymania rodziny skarżącego jest renta w wysokości 1.021 zł (przy czym skarżący netto otrzymuje kwotę 615,93 zł), a także renta żony wnioskodawcy w kwocie 648,13 zł oraz dochód z jej działalności gospodarczej w kwocie 1.372,17 zł (ryczał z przychodu). Do bieżących wydatków rodziny skarżącego należy zaliczyć wydatki na: leki – 200 zł, wodę – 50 zł, gaz – 50 zł, światło – 80 zł, środki czystości – 50 zł oraz potrącenia z renty – 255,27 zł. Wnioskodawca posiada działkę o powierzchni ok. [...] m2 oraz posadowiony na niej dom o powierzchni około [...] m2, nieruchomości rolne o powierzchni [...] ha, a także działkę o powierzchni [...] m2 (k. 58-60).
Na wstępie informacyjnie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu w sprawach z zakresu chorób zawodowych nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Niniejsza sprawa dotyczy choroby zawodowej, należy zatem do kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie. W konsekwencji skarżący T. K. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych i nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy. Z tej przyczyny należało odmówić zwolnienia od kosztów sądowych.
Przechodząc do kwestii wniosku skarżącego o ustanowienie radcy prawnego podnieść należy, że zgodnie z art. 246 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
W sprawie niniejszej (jak wynika z treści pism procesowym znajdujących się w aktach sprawy) skarżący jest już reprezentowany przez adwokata M. D. Pełnomocnictwo z dnia 1 listopada 2014 r. do występowania w imieniu skarżącego w niniejszej sprawie zostało złożone do akt sprawy (k.
16) i nie zostało odwołane. W świetle brzmienia art. 246 § 3 cytowanej ustawy pozostawanie przez stronę w stosunku prawnym z profesjonalnym pełnomocnikiem, wyklucza pozytywne rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, niezależnie od rzeczywistych możliwości finansowych wnioskodawcy.
Mając zatem na uwadze fakt, że skarżący ma już w sprawie ustanowionego adwokata należało odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika – radcy prawnego na mocy art. 246 § 3 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono w sentencji.