Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2006 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę L. B. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty G. z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Wyrok niniejszy został doręczony Skarżącemu w dniu [...] lipca 2006 r. Wyrok ten stał się prawomocny.
Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. (data nadania [...] lipca 2013 r.) Skarżący wniósł o: "wydanie wyroku zatwierdzającego wznowienia znaków granicznych sąsiada K. M.", a Skarżącym.
Zarządzeniem z dnia [...] lipca 2013 r. wyjaśniono Skarżącemu, iż postępowanie w sprawie niniejszej dotyczyło zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oraz wezwano Skarżącego do sprecyzowania treści wniosku z dnia [...] lipca 2013 r. w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (k. [...]).
Powyższe wezwanie Skarżący otrzymał w dniu [...] lipca 2013 r. (k.[...]). Pomimo zakreślonego terminu Skarżący nie sprecyzował, jakiego postanowienia dotyczy wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 49 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. (Dz.U. 2013 r. poz. 270 j.t., dalej: p.p.s.a.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 49 § 2 p.p.s.a. jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.
W rozpoznawanej sprawie Skarżący został wezwany do sprecyzowania treści wniosku z dnia [...] lipca 2013 r. w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Mimo zakreślonego terminu Skarżący braku tego nie usunął, co uniemożliwia nadanie wnioskowi dalszego właściwego biegu.
Z uwagi na powyższe wniosek Skarżącego z dnia 21 lipca 2013 r. należało na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. pozostawić bez rozpoznania.