Uzasadnienie
W. P. wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na czynność Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] stycznia 2018 r. w sprawie nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o kontroli budynku handlowo-usługowego w zakresie powierzchni sprzedaży w zakresie zgodności z projektem budowlanym oraz wyrażono prośbę o przybycie na miejsce kontroli i udostępnienie obiektu.
Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił ww. skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Odpis ww. postanowienia doręczono skarżącej w dniu 6 kwietnia 2018 r. wraz z wadliwym pouczeniem o przysługującym jej zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego na ww. postanowienie.
W dniu 13 kwietnia 2018 r. skarżąca wniosła do tut. Sądu zażalenie na ww. postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, z wyłączeniem postanowień o odrzuceniu skargi, o których mowa m.in. w art. 58 § 1 pkt 2 – 4 p.p.s.a. Zaskarżone przez skarżącą zażaleniem postanowienie tut. Sądu z dnia 3 kwietnia 2018 r. zostało wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., a wobec właściwym środkiem odwoławczym od niego była skarga kasacyjna, a nie zażalenie.
Z uwagi na to, że wniesiony przez skarżącą środek odwoławczy nie spełnia większości wymogów przewidzianych dla skargi kasacyjnej wymienionych w art. 174 – 176 p.p.s.a., w tym nie został sporządzony przez adwokata lub radcę prawnego, ale osobiście przez skarżącą, która, jak wynika z akt sprawy, nie posiada uprawnień, o których mowa w art. 175 p.p.s.a., a więc nie może zostać uznany za skargę kasacyjną, jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Sąd dostrzega, że skarżąca została wadliwie pouczona o przysługującym jej środku zaskarżenia od zakwestionowanego przez nią postanowienia z dnia 3 kwietnia 2018 r., jednakże powyższe nie może wpłynąć na odmienną ocenę niż ta wyrażona w uzasadnieniu niniejszego postanowienia.
Zauważyć jednak należy, że skarżącej przysługuje uprawnienie do zainicjowania sądowej oceny okoliczności złożenia przez nią niewłaściwego środka zaskarżenia bez winy skarżącej. Służy do tego postępowanie o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, którego warunki określa art. 86 § 1 p.p.s.a. i art. 87 p.p.s.a. Przywrócenie uchybionego terminu do dokonania określonej czynności procesowej, (którą w przedmiotowej sprawie jest wniesienie skargi kasacyjnej na postanowienie tut. Sądu z dnia 3 kwietnia 2018 r.) jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a.), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2 p.p.s.a.), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1 p.p.s.a.) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Wymienione ustawowe przesłanki przywrócenia terminu muszą wystąpić łącznie, aby wniosek mógł zostać uwzględniony. Jednocześnie zauważyć należy, że zgodnie z treścią art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.