Uzasadnienie
W. D. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Białymstoku na decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w H. z dnia [...] stycznia 2014 r., znak [...] w przedmiocie odmowy ustalenia prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad matką K. L. Decyzja niniejsza została doręczona Skarżącej dnia [...] stycznia 2014 r. oraz zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i sposobie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w terminie 14 dni (tj. do dnia [...] stycznia 2014 r.).
Dnia [...] stycznia 2014 r. Skarżąca nadała na poczcie skargę na ww. decyzję (zatytułowaną: "pozew w sprawie ustalenia prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego") do tut. sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku przekazał niniejszą skargę MOPS w H. dnia [...] stycznia 2014 r. Z pisma organu z dnia [...] lutego 2014 r. wynika zaś, że dnia [...] lutego 2014 r. wpłynęło odwołanie W. D. od ww. decyzji, które zostało przekazane wraz z kopią akt sprawy do SKO w B. w dniu [...] lutego 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 j.t., dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ponadto przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. (art. 52 § 12 p.p.s.a.).
Wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi (postanowienie NSA z dnia 14 marca 1999 r. w sprawie III SA 7254/98, LEX nr 43843). Wniesienie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne i możliwe wówczas, gdy strona wyczerpie tryb przewidziany w art. 127 § 1 k.p.a. bowiem odwołanie, o którym mowa w niniejszym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu wyżej cytowanego art. 52 § 2 p.p.s.a. Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Strony bowiem powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego.
W sprawie niniejszej, warunek wyczerpania trybu odwoławczego przed wniesieniem skargi nie został spełniony. Skarga została złożona w dniu [...] stycznia 2014 r. (data nadania skargi z sądu na adres organu – koperta k. [...]) natomiast przedmiotowe odwołanie wpłynęło do organu I instancji dopiero [...] lutego 2014 r., natomiast z pisma organu z [...] lutego 2014 r. wynika, że nie zostało jeszcze rozpoznane.
Sąd orzekający w sprawie niniejszej uznał, że wymóg art. 52 § 1 p.p.s.a. w postaci "wyczerpania środków zaskarżenia" nie został spełniony, bo w dacie wniesienia skargi, postępowanie zażaleniowe nie zostało zakończone. Skarga niniejsza, wniesiona przedwcześnie, bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, jest zatem niedopuszczalna. Powtórzyć należy za doktryną, że ze względu na merytoryczny, a nie formalny charakter tej kategorii przesłanek dopuszczalności wniesienia skargi (obok przesłanki właściwości rzeczowej sądu administracyjnego i legitymacji podmiotu uprawnionego) – odmiennie niż w przypadku niedochowania przez skarżącego formalnych wymogów skargi – prawo nie przewiduje możliwości konwalidacji skargi, jeżeli jest ona niedopuszczalna (vide: T. Woś i inni "Postępowanie sądowoadministracyjne" Wyd. Prawn. Lexis Nexis Warszawa 2004, str. 113).
Mając powyższe na uwadze, z mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.