Uzasadnienie
W dniu [...] lutego 2016 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skarga W. W. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości i wypłaty odszkodowania za przejętą pod drogę publiczną nieruchomość.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda P. wyjaśnił, że zaskarżona decyzja została wydana z urzędu. W związku jednak z tym, że żaden z uprzednich właścicieli przejętej nieruchomości, w tym Skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia, nie wniósł odwołania, ww. decyzja stała się ostateczna w dniu [...] października 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią przepisów art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, albowiem sąd administracyjny nie jest organem odwoławczym. Jak wynika z powyższego strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego.
Zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega zaś ostateczne rozstrzygnięcie organu wydane na skutek rozpoznania środka odwoławczego. W przypadku skargi na decyzję administracyjną, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy został wyczerpany tryb przewidziany w art. 127 k.p.a., co oznacza, że zaskarżeniu podlega decyzja wydana przez organ
II instancji w wyniku rozpoznania odwołania od decyzji organu I instancji.
Z treści złożonej skargi wynika bezsprzecznie, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja organu I instancji – Wojewody P., a Skarżący, wbrew dyspozycji normy wynikającej z art. 52 § 1 p.p.s.a., nie wyczerpał środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, tj. nie wniósł odwołania od ww. decyzji, pomimo, iż takie pouczenie zostało zawarte w samej decyzji.
Dlatego też skargę na decyzję Wojewody P., jako skargę na decyzję organu I instancji, należało odrzucić na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono w sentencji.