Uzasadnienie
M. M. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] lutego 2020 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W skardze zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem referendarza sądowego z 12 czerwca 2020 r. wniosek o prawo pomocy został pozostawiony bez rozpoznania. Zarządzenie to jest prawomocne, bowiem postanowieniem z 29 czerwca 2020 r. tutejszy sąd utrzymał je w mocy.
W konsekwencji, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 10 grudnia 2020 r. (k.
22) skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Zażalenie na to zarządzenie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 9 lutego 2021 r. w sprawie I OZ 1175/20, a zażalenie na to postanowienie NSA – zostało przez NSA odrzucone (k. 38, 51).
W tych okolicznościach zarządzenie z 10 grudnia 2020 r. stało się prawomocne i podlegało wykonaniu, co nastąpiło zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 6 maja 2021 r. (k. 63). Wezwanie wykonawcze doręczono skarżącemu 21 maja 2021 r. (k. 67). Termin wykonania wezwania upłynął bezskutecznie w piątek 28 maja 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu jako nieopłacona.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. Zgodnie zaś z § 3 tego przepisu, skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.
W sprawie niniejszej skarżący był wzywany dwukrotnie do uiszczenia wpisu od skargi: po prawomocnym pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o prawo pomocy – prawomocnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 10 grudnia 2020 r. oraz w wykonaniu tego zarządzenia. Wpisu nie uiścił, co skutkuje uznaniem skargi za nieopłaconą.
Wniosek o prawo pomocy złożony przez skarżącego 23 grudnia 2020 r. nie wywołał skutku w postaci przerwania biegu terminu na uiszczenie wpisu od skargi, tj. terminu wynikającego z zarządzenia z 10 grudnia 2020 r. Skarżący już raz bowiem składał wniosek o prawo pomocy i dotyczył on kosztów mogących powstać na ówczesnym etapie postępowania (wpis od skargi). Miał również ponowną możliwość uiścić wpis od skargi (na wezwanie z 10 grudnia 2020 r.). Tego jednak nie uczynił, zatem etap domagania się prawa pomocy w zakresie obejmującym wpis od skargi już się zakończył. Nie jest dopuszczalne, aby strona po prawomocnym zakończeniu postępowania wpadkowego o prawo pomocy dotyczącego kosztów powstających na etapie wnoszenia skargi – mogła w sposób nieograniczony czasowo domagać się zwolnienia od tych początkowych kosztów. Obecnie podlegający rozpoznaniu wniosek o prawo pomocy (z 23 grudnia 2020 r.) może dotyczyć wyłącznie kosztów przyszłych, która to konkluzja pozostaje zbieżna ze stanowiskiem NSA zawartym w uzasadnieniu postanowienia z 9 lutego 2021 r. (k. 40).
W zaistniałej sytuacji sąd był zobowiązany do odrzucenia skargi, o czym na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.