Uzasadnienie
M. K. wniósł do tut. sądu administracyjnego skargę na postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia 5 lutego 2024 r. nr WOP.7722.5.2024.MM w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia z powodu uchylania się od wykonania obowiązku polegającego na rozbiórce rozbudowanej części budynku.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 19 marca 2024 r. skarżący został wezwany – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 2.000 zł.
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 marca 2024 r. (k. 16).
W odpowiedzi skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Zarządzeniem z dnia 22 maja 2024 r., sygn. akt II SPP/Bk 43/24 referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braku formalnego wniosku polegającego na niezłożeniu wniosku na stosownym formularzu PPF. Doręczono je stronie w dniu 24 maja 2024 r., a po bezskutecznym upływie terminu do wniesienia sprzeciwu stało się ono prawomocne.
W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Informacji Sądowej z 10 czerwca 2024 r. skarżący został wezwany – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 2.000 zł. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 24 czerwca 2024 r. (k. 24).
W piśmie z 19 czerwca 2024 r. skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu skargi.
Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał zatem w dniu 1 lipca 2024 r. Do tej daty wpis nie został uiszczony, co potwierdził pracownik Oddziału Finansowo-Budżetowego tutejszego sądu 2 lipca 2024 r. (k. 33).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. Zgodnie z § 3 tego przepisu, skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.
Wpis w niniejszej sprawie wynosił 2.000 zł, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535). W związku z powyższym skarżący został wezwany do uiszczenia brakującego wpisu w kwocie 2.000 zł. Wskazanego braku nie uzupełnił w zakreślonym terminie, co skutkuje uznaniem skargi za wniesioną nieskutecznie (nieopłaconą), a w konsekwencji jej odrzuceniem.
W niniejszej sprawie oświadczenie o cofnięciu skargi nie mogło być uznane za wiążące dla sądu, ponieważ cofnąć można skargę jedynie po jej skutecznym wniesieniu. Brak uiszczonego wpisu w niniejszej sprawie powoduje jednak uznanie, że skarga nie została skutecznie wniesiona i jako podlegająca odrzuceniu nie może być cofnięta.
Mając powyższe na względzie sąd stwierdził, że skarżący nie uiścił w wyznaczonym terminie należnego wpisu, a w związku z tym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.