Uzasadnienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. SKO w Ł.uchyliło w całości postanowienie Wójta Gminy W. M. z dnia [...] grudnia 2012 r., którym organ ten odmówił R. M. wydania zaświadczenia o pracy w gospodarstwie rolnym w charakterze domownika. SKO przekazało również organowi I instancji sprawę do ponownego rozpoznania.
Skargę na postanowienie SKO złożył do sądu administracyjnego Wójt Gminy W. M. zarzucając naruszenie art. 218 § 1 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie wskazując, że załatwiający sprawę w I instancji organ nie działa jako nosiciel interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, lecz jako podmiot wykonujący kompetencje władczego rozstrzygania spraw administracyjnych. Skarga organu I instancji na rozstrzygnięcie organu odwoławczego jest zatem niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Rację ma Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazując na niedopuszczalność skargi złożonej przez Wójta, który orzekał w sprawie jako organ I instancji.
Utrwalone jest w orzecznictwie stanowisko, że nie posiada statusu strony w postępowaniu administracyjnym, ani legitymacji procesowej do wniesienia do sądu administracyjnego skargi, organ jednostki samorządu terytorialnego, który wydał rozstrzygnięcie w I instancji (vide postanowienie NSA z dnia 20 kwietnia 2012 r., II FSK 527/12 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA).
Potraktowanie w rozpoznawanej sprawie Wójta Gminy W. M. jako podmiotu posiadającego legitymację procesową do zaskarżenia postanowienia organu II instancji, w sytuacji, gdy zaskarżone postanowienie odwoławcze zostało wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie Wójta jako organu I instancji - spowodowałoby nieuzasadnione przyznanie Wójtowi zakresu uprawnień, którego nie przewidują obowiązujące przepisy. Oznaczałoby faktyczne dopuszczenie skarżącego do dwóch, wykluczających się ról procesowych. Z jednej strony byłaby to rola organu administracji publicznej rozstrzygającego o uprawnieniach podmiotu spoza struktury administracji i w stosunku do którego organ gminy zajmuje pozycję nadrzędną, władczą (na etapie postępowania administracyjnego w I instancji). Z drugiej zaś strony Wójt mógłby bronić swojego interesu prawnego na etapie postępowania przed sądem tak, jakby był równorzędną stroną wobec tego podmiotu, o którego uprawnieniach i obowiązkach zadecydował.
Tymczasem przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) nie przewidują żadnej roli dla organu I instancji w postępowaniu przed sądem. Jego rola kończy się w momencie wydania rozstrzygnięcia w I instancji i w postępowaniu administracyjnym II instancji posiada jedynie pozycję organu kontrolowanego.
Jak wskazał NSA w powołanym wyżej postanowieniu z dnia 20 kwietnia 2012 r.: "Nie może być dopuszczalna sytuacja, którą ocenić należałoby jako kuriozum, że ten sam podmiot - gmina (jej organ) - raz występuje w sprawie jako organ administracji wykonujący swoje władztwo, a raz - gdy uzna, że jest to dla niego korzystne - jako strona domagająca się ochrony w istocie przed działaniami organu administracji wyższego stopnia. (...) Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie skarga wniesiona przez organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji, niemający z zasady legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu".
Reasumując, włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych reprezentowanych przez nie jednostek. W zakresie w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcje organu administracji publicznej (w I instancji), nie jest on uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie wydane w tej konkretnej sprawie, w której w I instancji orzekał.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.