Uzasadnienie
W dniu 23 listopada 2012r. Prokurator Rejonowy w S. wywiódł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2012r. w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu – T. Sz.
W dniu 9 kwietnia 2014r. do Sądu wpłynął wniosek Prokuratora z dnia 31.03.2014 r. o cofnięciu skargi w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie Sądu cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie należy uznać za dopuszczalne i skuteczne.
Przyczyną cofnięcia skargi przez Prokuratora było powzięcie wiadomości o treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12.02.2014 r. sygn. akt TK 23/10, w którym stwierdzono, że art. 5 ust. 36 Ustawy z dnia 7.09.2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów w zakresie w jakim stanowi, że organ właściwy dłużnika kieruje wniosek do starosty o zatrzymaniu prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego, jest zgody z wywodzoną z art. 2 Konstytucji zasadą proporcjonalności.
Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe w sprawie.