Uzasadnienie
Skarżąca – A. M. wniosła do sądu administracyjnego skargę na decyzję Nadleśniczego Nadleśnictwa K. w M. wydaną w sprawie ustalenia odszkodowania w wysokości 680 zł według ostatecznego szacowania szkody z dnia [...] listopada 2019 r. wyrządzonej w uprawach rolnych przez dziki.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako nie podlegającej kognicji sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli przeprowadzanej przez sądy administracyjne objęte zostały przede wszystkim formy władczej i jednostronnej działalności organów administracji publicznej wymienione w art. 3 § 2. Kontrola ta obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie Nadleśniczy Nadleśnictwa K. ustalił, na podstawie art. 46e ustawy z 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie (DZ.U. z 2018 r., poz. 2033 ze zm.), wysokość należnego skarżącej – A. M. odszkodowania za szkody łowieckie poczynione w uprawach rolnych przez dziki. Zgodnie z tą regulacją Nadleśniczy Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkód ustala wysokość odszkodowania w drodze decyzji, biorąc w szczególności pod uwagę ustalenia zawarte w protokołach, o których mowa w art. 46a ust. 4, art. 46c ust. 5 i art. 46d ust.
8. W myśl natomiast art. 46e ust. 4 ustawy właściciel albo posiadacz gruntów rolnych, na których zostały wyrządzone szkody, o których mowa w art. 46 ust. 1, a także dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego niezadowolony z decyzji, o której mowa w ust. 1, może, w terminie trzech miesięcy od dnia jej doręczenia, wnieść powództwo do sądu właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody. Z powyższego wynika, że właściwym do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest sąd powszechny właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkody (vide: postanowienia: WSA w Szczecinie z 8 stycznia 2020 r., II SA/Sz 1172/19; WSA w Warszawie z 17 lutego 2020 r., IV SA/Wa 2772/19, pub. CBOSA).
Z uwagi na cywilnoprawny charakter sporu w niniejszej sprawie, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.