Uzasadnienie
Prokurator Rejonowy w S. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...].03.2013r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta S. przez naczelnika Wydziału Komunikacji Urzędu Miejskiego w S. z dnia [...].01.2013r. [...] o zatrzymaniu prawa jazdy Nr [...] wydanego przez Prezydenta Miasta S. w stosunku do dłużnika alimentacyjnego W. B. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie.
Pismem z dnia 31.03.2014r. Prokurator Rejonowy w S. cofnął skargę mając na uwadze wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12.02.2014r. Nr K 23/10, w którym stwierdzono, ze art. 5 ust. 36 Ustawy z dnia 7.09.2007r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów w zakresie w jakim stanowi, że organ właściwy dłużnika kieruje wniosek do starosty o zatrzymaniu prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego, jest zgodny z wywodzoną z art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej zasadą proporcjonalności.
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30.08.2012 r. (Dz. U. z 2012 r. Nr 270) prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd jest związany cofnięciem skargi. Cofniecie to, w ocenie Sądu, nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też na zasadzie art. 161 § 1 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy Sąd postępowanie umorzył.
Stanowisko uczestnika postępowania W. B., sprzeciwiającego się cofnięciu skargi, nie ma znaczenia dla wyniku tego postepowania. Natomiast uczestnik może podjąć z własnej inicjatywy starania o przywrócenie prawa jazdy, jeżeli spełni określone ku temu przesłanki.