Uzasadnienie
Skarżący – A. F. złożył do sądu administracyjnego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., uchylające, w trybie autokonroli, własne postanowienie z dnia [...] października 2015 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy Z. z dnia [...] września 2015 r. nr [...], ustalające koszty postępowania rozgraniczeniowego i obciążające strony tymi kosztami.
W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 stycznia 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł i do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 5 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem. Powyżej opisane wezwania zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do nich w terminie 7 dni od dnia otrzymania spowoduje odrzucenie skargi.
Wezwania doręczono skutecznie w dniu 18 stycznia 2016 r. Dokumentuje to zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sądowych sprawy (k. 12 akt sądowych). Odpowiadając na ww. wezwania, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 11 lutego 2016 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie.
Skarżący jednak do dnia dzisiejszego nie przesłał wymaganych odpisów skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
W przedmiotowej sprawie Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia oraz do nadesłania 5 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, zakreślając ten sam rygor i termin. Wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącemu 18 stycznia 2016 r. Termin na wykonanie wezwań upływał zatem w poniedziałek w dniu 25 stycznia 2016 r.
Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a) do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom przez sąd. Wymóg w tym zakresie realizuje zasadę oficjalności postępowania oraz zasadę prawa do sądu. Ponadto daje gwarancję czynnego udziału w postępowaniu uczestnikom postępowania poprzez możliwość poznania stanowiska strony przeciwnej. Tak więc sąd administracyjny ma obowiązek zapewnienia doręczenia organowi i uczestnikom postępowania odpisu skargi, odpisów dołączonych do niej dowodów, natomiast stronie skarżącej - odpowiedzi na skargę organu oraz ewentualnej odpowiedzi na skargę uczestników postępowania. Przy czym zauważyć należy, że istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma.
Bez względu na to, czy jest to fotokopia lub wydruk komputerowy, czy też osobno sporządzony dokument, zawsze niezbędne jest poświadczenie jego zgodności z oryginałem. Za takim poglądem przemawia treść art. 47 § 2 P.p.s.a., który wskazując przykładowe odpisy pisma (fotokopie i wydruki poczty elektronicznej) wymaga ich uwierzytelnienia. Jednocześnie podkreślić należy, że uwierzytelnić pismo może strona, która jest jego autorem lub jej przedstawiciel ustawowy albo pełnomocnik. Tym samym, Sąd nie posiada kompetencji do wykonywania uwierzytelnionych odpisów skargi. Powyższe potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostępna na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w której stwierdzono, że "Niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd".
Skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, co oznacza że nie był już on zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi, jednakże nie nadesłał w zakreślonym terminie wymaganych odpisów skargi. W związku z tym Sąd uznał, że nie wykonał on wezwania w zakresie uzupełnienia braków formalnych skargi.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.