Uzasadnienie
H. G. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem. Dochód rodziny stanowią emerytury: skarżącej w kwocie 840 zł i jej męża w kwocie 1.400 zł. Wnioskodawczyni poza ¼ części domu o powierzchni [...] m2, nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k. 24-25).
W uzasadnieniu swego wniosku skarżąca podniosła, że razem z mężem są osobami starszymi i schorowanymi. Bieżące utrzymanie, koszty leczenia oraz zakup opału w całości pochłaniają uzyskiwane dochody.
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna skarżącej uzasadnia tezę, iż nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna H. G. uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni wraz z mężem są osobami starszymi i wymagającymi sukcesywnego leczenia. Jedynym dochodem rodziny skarżących są świadczenia emerytalne w łącznej wysokości 2.240 zł. Wnioskodawczyni poza ¼ części niewielkiego domu, nie posiada żadnego innego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Niewielki comiesięczny dochód wystarcza jej jedynie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych rodziny oraz pokrycie kosztów leczenia i zakupu opału.
Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącej, a także brak zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.