Uzasadnienie
T. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] nakazującą rozbiórkę obiektu budowlanego tj. przydomowego ganku o wymiarach 2,17 m x 4,97 m, konstrukcji murowanej, dobudowanego do budynku mieszkalnego usytuowanego w O., na działce nr [...] przy ul. [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Badanie merytorycznej zasadności skargi, poprzedzone jest każdorazowo analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia. Analiza przeprowadzona przez tut. Sąd doprowadziła do wniosku, że skarga wniesiona przez skarżącą jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej powoływana jako "p.p.s.a.").
Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 ww. przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Tymczasem, jak wynika z art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie (vide: art. 129 § 1 i 2 k.p.a.)
Jak wynika zatem z powołanych przepisów, warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na akt prawny, jest uprzednie wniesienie przez stronę skarżącą środka odwoławczego od aktu, wydanego w postępowaniu prowadzonym przez organ I instancji, którym w niniejszej sprawie jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. Skarżąca zaś, prawidłowo pouczona o trybie i sposobie wniesienia odwołania od zaskarżonej decyzji (vide: pouczenie zawarte w końcowej części decyzji), zaniechała wniesienia przysługującego od niej środka zaskarżenia, wywodząc od razu skargę do tut. Sądu. Oznacza to, że Skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia – tj. nie wniosła odwołania od zaskarżonej decyzji do organu odwoławczego, którym w niniejszej sprawie jest P. Wojewódzki Inspektor nadzoru Budowlanego w B. W związku zaś z tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., może nastąpić wyłącznie względem takiego aktu, od którego wywiedziono skuteczną skargę, nie było możliwe w niniejszej sprawie, rozpoznanie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze powyższe, skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.