Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. WSA w Białymstoku odrzucił skargę K. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przeliczenia podstawy świadczenia rentowego, jako niedopuszczalną.
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz stosownym pouczeniem o możliwości i sposobie wniesienia środka zaskarżenia (skargi kasacyjnej) został doręczony skarżącemu w dniu 12 kwietnia 2010 r.
W dniu 26 kwietnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wpłynęła skarga kasacyjna K. S. od powyższego postanowienia, sporządzona osobiście przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skarga kasacyjna, stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a., powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, co należy rozumieć jako obowiązek jej sporządzenia przez profesjonalny podmiot.
W rozpoznawanej sprawie K. S. został prawidłowo pouczony o terminie i możliwości wniesienia skargi kasacyjnej w drodze przymusu adwokacko – radcowskiego. Mimo stosownego pouczenia skarżący wniósł skargę kasacyjną sporządzoną przez siebie osobiście.
Skarga kasacyjna została, więc wniesiona z naruszeniem wskazanego wyżej art. 175 § 1 ustawy, wobec czego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 §1 p.p.s.a.