Uzasadnienie
I. I. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (k. 4, 15). Skarżąca podniosła, iż ma 78 lat i mieszka samotnie. Jedyny jej dochód stanowi emerytura w wysokości 1.093,71 zł. Wnioskodawczyni posiada dom o powierzchni [...] m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha. Bieżące wydatki związane z jej utrzymaniem kształtują się następująco: leki – 200 - 250 zł, energia elektryczna – 75 zł, ubezpieczenie domu – 133 zł (rocznie), środki czystości – 200 zł. Pozostałe środki finansowe skarżąca wydaje na swoje niezbędne potrzeby bytowe (k. 15-16).
Dodatkowo wnioskodawczyni wskazała, iż jest osobą schorowaną tj. choruje na serce, chorobę wieńcową i kręgosłup. Wnioskodawczyni nie posiada zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Do pisma dołączono paragon za zakup leków (k. 15).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów postępowania stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna I. I. oraz ustalone w sprawie okoliczności uzasadniają przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, iż skarżąca jest osobą starszą, schorowaną i mieszkającą samotnie. Niski comiesięczny dochód wystarcza jej jedynie na bieżące wydatki związane z utrzymaniem siebie oraz leczenie. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k. 15).
Sytuacja materialna wnioskodawczyni w połączeniu z zakresem złożonego przez nią wniosku o przyznanie prawa pomocy uzasadnia zatem stwierdzenie, że ustanowienie przez I. I. we własnym zakresie adwokata, stanowi zbyt duże obciążenie finansowe i może spowodować uszczerbek w utrzymaniu koniecznym.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.