Uzasadnienie
W dniu 10 marca 2011r. B. i R. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2011r.
nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu z dnia 30 marca 2011r. wezwano skarżących solidarnie do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenia te doręczono skarżącym w dniu 1 kwietnia 2011r. (k.14 i 15).
W piśmie z 6 kwietnia 2011r. skarżący oświadczyli, że cofają skargę w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych
W przedmiotowej sprawie skarżący B. Z. i R.Z. zostali prawidłowo wezwani do uiszczenia wpisu sądowego oraz uzupełnienia braków formalnych skargi. Wezwania zawierały zgodne z prawem pouczenie o skutkach prawnych niewykonania powyższych obowiązków. W wyznaczonym terminie wspomniane braki nie zostały uzupełnione, skarżący nie uiścili też wpisu od skargi.
Powyższe obligowało Sad do odrzucenia ich skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono sentencji postanowienia.
Odnosząc się natomiast do oświadczenia skarżących o cofnięciu skargi wskazać należy, iż stosownie do przepisu art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy, skarżący może cofnąć skargę, co wywołuje obowiązek umorzenia postępowania. Jednakże dopuszczalne i skuteczne (prowadzące do umorzenia postępowania) cofnięcie skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy spełnione zostaną podstawowe warunki formalne przewidziane dla tego typu pisma procesowego. Innymi słowy, merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki np.: nie został uiszczony wpis, sąd nie umorzy postępowania, a odrzuci skargę (vide: postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r. sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 oraz T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 291). Uwzględniając zaprezentowane wyżej stanowisko Sąd odrzucił skargę B. Z. i R. Z.