Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. odrzucił skargę Stowarzyszenia F. Z. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie środowiskowych warunków realizacji przedsięwzięcia, z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi i nieuiszczenie wpisu sądowego. Odpis niniejszego postanowienia wraz z pouczeniem o prawie, sposobie i terminie zaskarżenia doręczono stronie w dniu [...] maja 2008 r. (k. 24).
W dniu [...] czerwca 2008 r., (data nadania pisma) skarżący złożył "ponowny wniosek o całkowite zwolnienie z opłat sądowych i bezpłatną pomoc Radcy Prawnego na podstawie art. 165 p.p.s.a." argumentując, iż zmiana orzeczenia niekończącego postępowania w sprawie może nastąpić w wyniku zmiany okoliczności (k. 28). W uzasadnieniu wskazał na trudną sytuację majątkową i brak środków pieniężnych na rachunku bankowym oraz brak możliwości dysponowania środkami z uwagi na zajęcie rachunku przez komornika sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego o zmianę postanowienia w przedmiocie prawa pomocy jako niedopuszczalny z mocy prawa należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [zwana dalej p.p.s.a.] Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl zaś art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Dopuszczalność wniosku (skargi) jest uzależniona przede wszystkim od dwóch faktów, których nieistnienie oznacza, że skarga (wniosek) nie ma prawnego bytu (nie istnieje w obrocie prawnym), a mianowicie:
- - faktu istnienia przedmiotu zaskarżenia,
- - faktu istnienia aktu zaskarżenia (orzeczenia).
Nie ulega wątpliwości, że konieczną przesłanką dopuszczalności zaskarżenia danego aktu, czynności, czy orzeczenia jest fakt ich istnienia. Muszą one istnieć w chwili wniesienia wniosku (skargi) do sądu administracyjnego. Zaskarżenie aktu, czynności czy orzeczenia jako objaw woli wnioskodawcy (skarżącego), wskazujący na brak akceptacji tego aktu, czynności czy orzeczenia z jego strony, powinno wynikać z treści wniesionego pisma.
W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z brakiem orzeczenia sądowego, którego rozpoznawany wniosek dotyczy, albowiem dotyczy on zmiany postanowienia w zakresie prawa pomocy, poprzez przyznanie tego prawa w całości. Tymczasem w niniejszej sprawie nie był wcześniej składany żaden wniosek o przyznanie prawa pomocy, wobec czego nie istnieje też rozstrzygnięcie w tym zakresie. Jedynym postanowieniem wydanym w tej sprawie było dotychczas postanowienie o odrzuceniu skargi, to jednak orzeczenie nie zostało przez stronę zaskarżone. Nie ulega więc wątpliwości, iż przedmiotowy wniosek należało uznać za niedopuszczalny w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Z tych też względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosek o zmianę postanowienia w przedmiocie prawa pomocy należało odrzucić.