Uzasadnienie
Skarżący złożył do sądu administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta B. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...], nakładającą karę pieniężną w wysokości 3.700 zł, z tytułu nie przekazania w terminie sprawozdania o odebranych odpadach komunalnych od właścicieli nieruchomości z terenu miasta B. za I półrocze 2015 r. Skarżący w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podał, że wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest konieczne, albowiem jego firma obecnie ma zawieszoną działalność gospodarczą. W związku z tym jakiekolwiek sumy, skarżący musiałby pokryć z majątku osobistego, co spowoduje uszczerbek w tym majątku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z konstrukcji tego przepisu wynika, że obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Dlatego też, aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Brak zatem we wniosku jakiejkolwiek argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów (istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków), uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku (vide: postanowienia NSA z 21 kwietnia 2006 r., II FZ 167/06 oraz z 22 lutego 2008 r., II OZ 131/08, pub. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. Zgromadzona zaś dokumentacja sprawy może posłużyć jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w omówionym art. 61 § 3 p.p.s.a. (vide: postanowienie NSA z 25 lipca 2008 r., II OZ 766/08, Lex nr 493672 oraz postanowienie z 20 września 2011 r., II GSK 1826/1, pub. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpatrywanej sprawie uznać należy, że skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazał, aby jej wykonanie mogło skutkować wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wniosek został uzasadniony w sposób ogólnikowy bez przytoczenia konkretnych okoliczności. Tak uzasadniony wniosek nie może stanowić podstawy jego pozytywnego rozpatrzenia. Dodatkowo należy nadmienić, że wyegzekwowanie nałożonej kary pieniężnej przed rozpoznaniem skargi i ewentualnym jej uwzględnieniem, nie powoduje nieodwracalnych skutków, bowiem w takim wypadku nałożona kwestionowaną decyzją należność zostanie zwrócona.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.