Uzasadnienie
K. M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata podając, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżący nie posiada żadnych dochodów i korzysta z pomocy społecznej tzn. aktualnie otrzymuje zasiłek stały w kwocie 350 zł oraz zasiłek celowy w kwocie 300 zł. Wnioskodawca posiada 1/3 domu o powierzchni [...] m2 oraz [...] ha. Poza tym nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k. 31-32).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna skarżącego uzasadnia tezę, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna K. M. uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wnioskodawca uzyskuje jedynie dochód z różnego rodzaju świadczeń z pomocy społecznej w łącznej wysokości około 650 zł (k. 32). Wnioskodawca poza 1/3 niewielkiego domu oraz nieruchomości rolnej, nie posiada żadnego innego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Niewielki comiesięczny dochód wystarcza jedynie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych.
Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącego, a także brak zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.