Uzasadnienie
C. S. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Wnioskodawca wielokrotnie podkreślał, iż stać go na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika we własnym zakresie, jednak profesjonalni pełnomocnicy z wyboru odmawiają podjęcia się prowadzenia jego sprawy. Dodatkowo C. S. wskazał, że w postępowaniu przed Sądem Rejonowym w B. [...] Wydział Cywilny przyznano mu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata – postanowienie z dnia [...] lipca 2013 r., sygn. akt [...] [...] [...] (k. 641 – 642 i k. 644).
Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270, tekst jednolity) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu, a w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym stanie rzeczy rozstrzygniecie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (vide: J. Tarno, Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 504; B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 592).
W złożonym oświadczeniu C. S. oświadczył, ze stać go na ustanowienie we własnym zakresie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Powyższa okoliczność skutkuje odmową przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W tym miejscu informacyjnie należy wskazać, iż cytowane przepisy art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzależniają przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika wyłącznie od wykazania przez stronę sytuacji materialnej, która skutkowałaby brakiem możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem powoływana przez skarżącego okoliczność odmowy podjęcia się prowadzenia jego sprawy przez pełnomocników z wyboru w sytuacji, gdy dysponuje on środkami na ustanowienie tych pełnomocników, nie stanowi pozytywnej przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Dodatkowo należy również stwierdzić, że powoływany przez skarżącego fakt uzyskania pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu przed sądem powszechnym nie przesądza o przyznaniu prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w którym to ocena sytuacji majątkowej strony dokonywana jest w sposób odrębny i niezależny od ustaleń podjętych w postępowaniu przed sądem powszechnym.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.