Uzasadnienie
Skarżąca H.J. wniosła skargę na ostateczną decyzję Wojewody P. orzekającą o lokalizacji drogi gminnej – ulicy D. 37D w B. Decyzję tę wydano na podstawie art. 2 ust. 1 i 12 ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczegółowych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie. Wnosząc o to skarżąca podała, iż przystąpienie do prac budowlanych spowoduje nieodwracalne zmiany na jej nieruchomości, a stopień przedstawionych przez nią w skardze naruszeń uprawdopodobnia możliwość uchylenia decyzji. Jednocześnie – jak dalej wywiodła – wstrzymanie wykonania decyzji nie kłóci się z interesem publicznym, ponieważ planowana droga nie leży na żadnym istotnym szlaku komunikacyjnym, a dostęp do wszystkich działek jest obecnie zapewniony przez otwarty parking posesji leżącej naprzeciw nieruchomości skarżącej.
Organ w odpowiedzi na skargę nie odniósł się do złożonej prośby skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Analiza akt administracyjnych dowodzi, że decyzja o lokalizacji drogi gminnej ulicy D. w B. dotyka interesu prawnego skarżącej albowiem w pasie planowanej drogi znaleźć się ma między innymi działka o numerze geodezyjnym [...]/1, której właścicielką jest skarżąca H.J. Działka skarżącej jest zabudowana budynkiem mieszkalnym, co potwierdzają mapy znajdujące się w aktach administracyjnych, w tym załącznik graficzny skarżonej decyzji o lokalizacji inwestycji.
Powyższa, bezsporna okoliczność, wkroczenia planowaną inwestycją w uprawnienia właścicielskie skarżącej, sama w sposobie nie uzasadnia potrzeby orzekania o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Przepis art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi stanowi, że możliwość wstrzymania na wniosek skarżącego wykonania w całości lub w części zaskarżonych aktów organów administracji istnieje, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania zaskarżonych aktów.
W przepisach ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych nie ma uregulowań wyłączających możliwość orzekania przez Sąd o wstrzymaniu wykonania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji (od 10 września 2008 r. decyzji o zezwoleniu realizacji inwestycji drogowej), tak więc jedyną przesłanką wstrzymania pozostaje ocena następstw wykonania skarżonej decyzji w zakresie ewentualnego "niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Przesłanka powyższa – zdaniem Sądu – jest nierozerwalnie związana z wykonalnością skarżonego aktu. Zaskarżona decyzja została wydana przy stosowaniu przepisów ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w brzmieniu tych przepisów przed nowelizacją wprowadzoną ustawą zmieniającą z 25 lipca 2008 r.(Dz. U. z 2008 r. Nr 154, poz. 958) tj. w okresie obowiązywania dwuetapowej realizacji inwestycji drogowych, najpierw poprzez uzyskanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji drogowej, a potem poprzez uzyskanie odrębnej decyzji o pozwoleniu na budowę drogi.
Dopiero powołana ustawa zmieniająca z mocą od 10 września 2008 r. zastąpiła dwuetapowy etap przedinwestycyjny jedną decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, dając inwestorowi prawo przystąpienia do robót budowlanych w oparciu o taką decyzję. Ustawa zmieniająca w przepisach przejściowych nadto stanowi w art. 6 ust. 2, iż dla przedsięwzięć drogowych, dla których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy została wydana decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi, stosuje się przepisy dotychczasowe. Powyższe – w odniesieniu do sprawy niniejszej i wniosku skarżącej – oznacza, że w oparciu o zaskarżoną decyzję inwestor nie może rozpocząć robót budowlanych tj. fizycznie wkroczyć w nieruchomość skarżącej. Dopiero po uzyskaniu decyzji udzielającej pozwolenia na budowę drogi będzie mógł przystąpić do prac budowlanych. Tym samym skarżona decyzja nie stwarza bezpośrednich niebezpieczeństw, które wymienia skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku.