Uzasadnienie
Pełnomocnik M. T. złożyła w jej imieniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] października 2013 r. znak [...] wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o umorzenie postępowania wskazując, że w dniu [...] grudnia 2013 r. wydana została decyzja nr [...], w której uchylono w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zaskarżoną decyzję wraz ze stwierdzeniem, że jej wydanie nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa.
Zarządzeniami z 2 stycznia 2014 r. Przewodniczący tut. Wydziału wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 zł i przedłożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej.
W razie nie wykonania nałożonych obowiązków w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwań przewidziany został rygor odrzucenia skargi
Przy piśmie z 8 stycznia 2014 r. pełnomocnik skarżącej przedłożyła pełnomocnictwo i jednocześnie cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Z akt sprawy wynika, że strona nie zadośćuczyniła wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Brak wpisu od skargi powoduje zaś, że postępowanie nie mogło być skutecznie uruchomione, a stosownie do art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Wprawdzie stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ww. ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe (tj. m.in. w sytuacji wyeliminowania przedmiotu zaskarżenia z wykorzystaniem przez organ uprawnień autokontrolnych). Postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego może być jednak wydane, gdy skarga została skutecznie wniesiona. Jeżeli skarga zawiera braki, tak jak w rozpatrywanym przypadku - nie został uiszczony wpis, zachodzą podstawy do jej odrzucenia.
Dlatego też orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 ww. ustawy procesowej.