Uzasadnienie
Stowarzyszenie "T. Z." w S. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] wydanej w przedmiocie uchylenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Sprzeciw został podpisany przez D. S. Wraz ze sprzeciwem skarżące Stowarzyszenie złożyło uchwałę Walnego Zebrania Członków Stowarzyszenia nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. w sprawie wyboru członka Zarządu (Prezesa) Stowarzyszenia, na mocy której D. S. wybrano na członka Zarządu (Prezesa) Stowarzyszenia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 28 marca 2019 r. wezwano Stowarzyszenie do usunięcia braków formalnych sprzeciwu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu przez złożenie statutu Stowarzyszenia. Wezwanie to doręczono Stowarzyszeniu 2 kwietnia 2019 r. (k. 12). W wyznaczonym terminie, tj. do dnia 9 maja 2019 r. Stowarzyszenie nie uzupełniło ww. braku formalnego. W dniu 23 kwietnia 2019 r. skierowało zaś do tut. Sądu pismo, w którym wskazało, że statut Stowarzyszenia znajduje się już w aktach sprawy oraz, że jego przedłożenie nie należy do wymogów formalnych sprzeciwu od decyzji, zgodnie z art. 64b w zw. z art. 57 § 1 i art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369., zwanej dalej: "p.p.s.a.").
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Nie ulega wątpliwości, że skarżące Stowarzyszenie jest osobą prawną, a przy tym, że, zgodnie z art. 26 § 1 p.p.s.a., posiada ono zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (tzw. zdolność procesową). Jak stanowi art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową, dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie zaś z art. 29 p.p.s.a. organ albo osoby, o których mowa powyżej, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Pierwszą czynnością dokonaną w imieniu skarżącego Stowarzyszenia w przedmiotowym postępowaniu sądowym, jest sporządzenie i podpisanie sprzeciwu od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...]. Zgodnie z powyższymi przepisami, osoba reprezentująca skarżące Stowarzyszenie, była zatem obowiązana do wykazania swojego umocowania przy wniesieniu przedmiotowego sprzeciwu. Reprezentujący Stowarzyszenie D. S. – pełniący, na mocy uchwały Walnego Zebrania Członków Stowarzyszenia nr [...], funkcję prezesa zarządu Stowarzyszenia, co prawda wylegitymował się dokumentem potwierdzającym okoliczność pełnienia przez niego od dnia [...] kwietnia 2018 r. tej funkcji, jednakże nie wykazał swojego umocowania do samodzielnej reprezentacji Stowarzyszenia, na chwilę wniesienia sprzeciwu. Samo przedłożenie uchwały w sprawie wyboru członka Zarządu, nie jest do tego wystarczające.
Dla oceny, czy osoba powołana do pełnienia funkcji członka zarządu stowarzyszenia jest umocowana do (samodzielnej) reprezentacji tego stowarzyszenia, niezbędny jest dodatkowy dokument, który wątpliwości te usunie. Dokumentem wykazującym umocowanie do reprezentowania osoby prawnej może być zatem każdy dokument wskazujący należycie na zasady reprezentacji. Art. 29 p.p.s.a. nie precyzuje jakiego konkretnie rodzaju ma on być, jednakże jego rolą zawsze jest wykazanie istnienia umocowania w momencie dokonywania pierwszej czynności procesowej.
Wobec powyższego, w sytuacji, gdy strona skarżąca, nie wypełnia obowiązku określonego w art. 29 p.p.s.a., wskutek czego istniały wątpliwości co do sposobu reprezentacji skarżącego Stowarzyszenia, tut. Sąd obowiązany był wezwać je, na podstawie art. art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., do usunięcia ww. warunku formalnego, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu, o czym skarżącego pouczono (k.10). W orzecznictwie wskazuje się, że formułując takie wezwanie, sąd może wskazać na konkretny dokument, który w jego ocenie zaistniałe wątpliwości usunie, co jednak nie pozbawia strony możliwości posłużenia się innym dokumentem wykazującym na istnienie umocowania do działania w imieniu osoby prawnej wywodzącej sprzeciw. Dokument ten powinien być jednak dokumentem niebudzącym wątpliwości oraz autentycznym (por. postanowienie NSA z 19 lipca 2016 r., II GZ 704/16, Lex nr 2079153).
Skoro więc, jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (j.t. Dz.U. z 2019, poz. 713) sposób reprezentowania stowarzyszenia określa statut stowarzyszenia, na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 28 marca 2019 r. wezwano skarżące Stowarzyszenie do złożenia jego statutu, którego strona skarżąca nie przedłożyła w wyznaczonym terminie (tj. do dnia 9 kwietnia 2019 r.). Po upływie tego terminu wskazała zaś, że nie widzi konieczności jego przedkładania. Wyjaśnić przy tym należy, że po pierwsze podnoszona przez nią okoliczność, że statut znajduje się aktach sprawy, nie stanowi realizacji obowiązku z art. 29 p.p.s.a., zaś po drugie, akta sprawy administracyjnej są aktami odrębnymi od akt postępowania sądowego.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca sprzeciw gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jego braków formalnych. Nie ulega przy tym wątpliwości, że brak wykazania przez skarżącego sposobu reprezentacji, a w konsekwencji brak wykazania umocowania osoby, która sprzeciw podpisała, do reprezentacji Stowarzyszenia, był brakiem uniemożliwiającym nadanie sprzeciwowi prawidłowego biegu, stosownie do brzmienia art. 49 § 1 p.p.s.a.
Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.