Uzasadnienie
Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności.
Pismem z dnia [...] września 2015 r. W. M. (zwana dalej: "skarżącą") wystąpiła do Urzędu Miejskiego w B. z zapytaniem "jaka jest nazwa ulicy w B. pod numerem [...] jak w załączniku" (zdjęcie budynku z numerem [...]).
Prezydent Miasta B. pismem z dnia [...] września 2015 r., nr [...] poinformował, że stosownie do art. 47b ust. 1, 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2015 r. poz. 520 ze zm.) właściciele nieruchomości zabudowanych lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które takimi nieruchomościami władają, mają obowiązek umieszczenia w widocznym miejscu na ścianie frontowej budynku tabliczki z numerem porządkowym w terminie 30 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o ustaleniu tego numeru.
Pismem z dnia [...] listopada 2015 r. skarżąca ponownie zwróciła się do Urzędu Miejskiego w B. z zapytaniem "na jakiej ulicy znajduje się ogrodzony teren prywatny jak w załączniku [...]"
W odpowiedzi na ww. pismo Prezydenta Miasta B. pismem z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] poinformował, że umieszczanie tabliczek na budynkach należy do obowiązku właściciela, o czym poinformowano pismem z dnia [...] września 2015 r.
W dniu 26 lutego 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na "akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenów organów administracji publicznej w sprawie braku nazwy ulicy ogrodzonego terenu oraz odpowiedzi Departamentu Geodezji Urzędu Miejskiego w B.".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
W pierwszej kolejności podać należy, że Sąd przyjął, iż w sprawie niniejszej przedmiotem skargi jest pismo Prezydenta Miasta B. z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] informujące skarżącą, że umieszczanie tabliczekz numerem porządkowym na budynkach należy do obowiązku właściciela.
Tak określony przedmiot skargi nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Przesłanką skutecznego złożenia skargi jest spełnienie m.in. przesłanek przedmiotowych określających od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga. Przepis art. 3 § 2 pkt 1 - 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zawiera zamknięty katalog aktów administracyjnych i czynności na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie z tą regulacją przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego i inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
Kwestionowane pismo informujące, że umieszczanie tabliczek z numerem porządkowym na budynkach należy do obowiązku właściciela nie stanowi aktu władczego z zakresu administracji publicznej, nie mogło być zatem poddane kontroli sądu administracyjnego. Dlatego skarga złożona w sprawie niniejszej była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.