Uzasadnienie
B. M. wniósł do tut. Sądu skargę na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lutego 2019 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej.
Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 29 kwietnia 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od ww. skargi w wysokości 1500 zł. W wezwaniu tym zakreślono termin 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 17). Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach niniejszej sprawy wynika, że przedmiotowe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 maja 2019 r. (k. 19).
Skarżący dwukrotnie występował z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, jednakże zarówno w sprawie II SPP/Bk 35/19, jak i w sprawie II SPP/Bk 72/19, na mocy zarządzeń starszego referendarza sądowego (odpowiednio: z 16 kwietnia 2019 r. i z dnia 4 lipca 2019 r.), wnioski skarżącego pozostawiono bez rozpoznania, na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302., zwanej dalej "p.p.s.a."), wedle którego wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Zarządzenia powyższe zostały utrzymane w mocy postanowieniami tut. Sądu odpowiednio: z dnia 12 września 2019 r. 4 września 2019 r., które zostały doręczone skarżącemu 10 września 2019 r. i 19 września 2019 r.
Wobec powyższego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 19 września 2019 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 29 kwietnia 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 1500 zł., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 32). Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach niniejszej sprawy wynika, że wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 września 2019 r. (k. 35).
W dniu 1 października 2019 r. skarżący wpłacił w kasie tut. Sądu kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na zasadzie art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość została w niniejszej sprawie ustalona na kwotę 1.500 zł zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Z pism kierowanych do tut. Sądu wynika, że skarżący nie zgadza się z ww. wysokością wpisu od skargi, wskazując przy tym, że organ odwoławczy pouczył go o wpisie wynoszącym 100 zł. Podkreślić przy tym należy, że zgodnie z § 1 pkt 2 ww. rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi w przypadku należności ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł. W związku zaś z tym, że sprawa niniejsza dotyczy opłaty legalizacyjnej, która została ustalona na 50.000 zł, wpis w niniejszej sprawie wynosi 1.500 zł (3% z 50.000 zł), a nie 100 zł – o czym błędnie pouczył skarżącego organ odwoławczy.
Wskazać należy wyraźnie, że błędne pouczenie przez organ o wysokości wpisu, nie stanowi podstawy do zmniejszenia wpisu wynikającego z ww. rozporządzenia Rady Ministrów, które jest obowiązującym aktem prawnym.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
W przedmiotowej sprawie skarżący, mimo prawidłowo doręczonego wezwania, nie uiścił wymaganego wpisu w pełnej wysokości, w zakreślonym siedmiodniowym terminie, który upływał dnia 2 października 2019 r. Z wymaganej kwoty 1.500 zł uiścił jedynie 100 zł.
Dlatego też na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.
O zwrocie częściowo uiszczonego przez skarżącego wpisu Sąd orzekł w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.