Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), od zarządzeń i postanowień w przedmiocie prawa pomocy (art. 258 § 2 pkt 7 tej ustawy) wydawanych przez referendarza sądowego strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.
W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtowało się stanowisko, iż ze względu na szczególny charakter instytucji prawa pomocy, która jest sposobem wsparcia finansowego osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej i z tego powodu ma charakter ściśle indywidualny, stroną postępowania w przedmiocie prawa pomocy jest wyłącznie osoba ubiegająca się o przyznanie tego prawa. Konsekwencją powyższego twierdzenia jest konieczność odczytywania zawartego w przepisie art. 259 § 1 w/w ustawy sformułowania "strona" w ten sposób, że chodzi wyłącznie o wnioskodawcę zwolnienia od kosztów, jak również, że wyłącznie on ma prawo zaskarżenia orzeczeń dotyczących prawa pomocy (vide: postanowienie NSA z dnia 06 marca 2008 r. w sprawie sygn. akt I OZ 135/08, nie publ.). Zaprezentowane stanowisko skład orzekający podziela.
W sprawie niniejszej błędnie zatem pouczono organ administracji oraz uczestniczkę postępowania – G. T. o prawie wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia [...] września 2007r. przyznającego skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Jako osoby nie będące stronami postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy, co już wyżej wywiedziono na podstawie art. 259 § 1 ustawy, nie mieli oni prawa jego zakwestionowania poprzez złożenie sprzeciwu. Wniesienie tego środka zaskarżenia przez uczestniczkę postępowania G. T. jest zatem niedopuszczalne i dlatego podlegał on odrzuceniu.
W obrocie prawnym pozostaje zatem postanowienie referendarza sądowego z dnia [...] września 2007r., które zgodnie z art. 259 § 3 ustawy, jako niezaskarżone skutecznie – ma skutki prawomocnego orzeczenia sądu.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 259 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.