Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., po rozpatrzeniu odwołania A. K. i I. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...], wydanej w przedmiocie nakazania ww. doprowadzenie zjazdu, oznaczonego O1-O2, usytuowanego od strony działki nr [...], o szerokości 5,60 m i długości 4,50 m, z drogi powiatowej nr [...] na działkę nr geod. [...] przy ul. [...] w C. do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami przez wykonanie określonych robót, uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania ww. obowiązków i orzekł o nowym terminie ich wykonania do dnia [...] kwietnia 2017 r., w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Skargę na niniejszą decyzję złożyli do sądu administracyjnego I. K. i A. K., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że zaskarżone rozstrzygnięcie spowoduje trudne do odwrócenia skutki prawne, bowiem wykonanie nałożonego obowiązku przebudowania wjazdu uniemożliwi korzystanie z nieruchomości zgodnie z przysługującym im prawem własności. Ponadto skonsumowanie decyzji i przebudowanie wjazdu będzie nie do odwrócenia tak prawnie jak i faktycznie. Wskazali również, że wobec trwających postępowań sądowoadministracyjnych kontrolujących wcześniejsze decyzje organów nadzoru budowlanego dotyczącego spornego wjazdu, wykonanie tej decyzji może spowodować bezprzedmiotowość tamtych postępowań.
Dodatkowo podnieśli, że nakazanie przebudowy zjazdów spowoduje znacząco szkodę w ich majątku. Jest to bowiem inwestycja kosztowa i wymaga gruntownej ingerencji w kształt działki. Ponadto podnieśli, że po jej wykonaniu nie będzie żadnej możliwości odzyskania zainwestowanych środków, co stanowić będzie po ich stronie szkodę nie do przywrócenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem.
Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z powyższej regulacji wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego aktu następuje na wniosek skarżącego, który powinien uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wstrzymanie, tj. istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie wskazuje się, że we wskazanym przepisie chodzi o taką szkodę, niekoniecznie materialną, która nie mogłaby być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie oraz przy zaistnieniu której zachodzi przesłanka istotnych trudności w przywróceniu rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (vide: postanowienie NSA z 8 sierpnia 2014 r., II OZ 752/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA).
W ocenie Sądu, Skarżący uprawdopodobnili w wystarczający sposób, że wykonanie zaskarżonej w części decyzji może doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi tu przede wszystkim o negatywny wpływ realizacji inwestycji na nieruchomości Skarżących. Sąd podziela też obawy, że ewentualne przywrócenie stanu poprzedniego będzie wiązać się z koniecznością poniesienia znacznych kosztów.
Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi, bez wątpienia wywoła trudne do odwrócenia skutki, a dodatkowo może także spowodować po stronie Skarżących niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej. W razie bezzasadności nakazu określonego w zaskarżonej decyzji, nie będzie możliwości odzyskania zainwestowanych środków, co stanowić będzie po stronie Skarżących szkodę nie do przywrócenia.
Dlatego zdaniem Sądu, spełnione zostały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i wniosek został uwzględniony (art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.).