Uzasadnienie
B. K. i E. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2018 r. znak [...] wydane w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie nielegalnie wykonanych prac budowlanych. Postanowienie to zostało doręczone skarżącym w dniu 2 lutego 2018 r. (k. 11 i 12 akt administracyjnych). Skarżący nadali przedmiotową skargę w dniu 4 marca 2018 r. drogą elektroniczną, omyłkowo do P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G., który przesłał skargę według właściwości do P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. drogą elektroniczną z wykorzystaniem platformy ePUAP w dniu 12 marca 2018 r. (k. 5).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Z kolei wedle art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Zaskarżone postanowienie doręczono obojgu skarżącym tego samego dnia tj. 2 lutego 2018 r., w związku z czym termin do wniesienia skargi upływał im w dniu 5 marca 2018 r. Skarżący nadali skargę, w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego podpisem elektronicznym, w dniu 4 marca 2018 r., adresując ją jednak do P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G., zamiast do organu właściwego tj. P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Jak wskazuje się w orzecznictwie skarga wniesiona do organu niewłaściwego powinna być przez ten organ odesłana organowi właściwemu, a o zachowaniu ustawowego terminu do wniesienia skargi, decyduje data nadania skargi przez ten organ na adres właściwego organu (por. postanowienie NSA z dnia 19 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2054/14, LEX nr 1497820). Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można zatem przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do niewłaściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 7 października 2010 r., sygn. akt II FSK 1418/10, LEX nr 742282).
Jak wynika z akt niniejszej sprawy, skarga została nadana do organu niewłaściwego w przedostatnim dniu ustawowego terminu, który jednocześnie był dniem wolnym od pracy (niedziela). Organ ten mógł zatem zapoznać się ze skargą dopiero kolejnego dnia – czyli w ostatnim dniu ustawowego terminu. Organ przekazał zaś skargę organowi właściwemu dnia 12 marca 2018 r., a więc po upływie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z powyższym, data dokonania tej czynności jest w niniejszej sprawie datą wniesienia skargi przez skarżących.
Wedle art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając powyższe na uwadze, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt. 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.