Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w K., nakazał skarżącemu – R. O., wykonanie obowiązku usytuowania bel słomy składowych na działce o nr geod. [...] w miejscowości S. przy ul. [...], w taki sposób aby odległość bel słomy: od drogi publicznej była nie mniejsza niż 30 m; od granicy działki była nie mniejsza niż 10 m; od budynku nie mniejsza niż 20 m. Podstawą do wydania tej decyzji było ustalenie, że na przedmiotowej działce składowane są bele słomy w ilości 18 sztuk, które nie są ofoliowane ani też zakiszone. Organ ocenił, że bele są składowane w sposób niezgodny z § 42 ust. 2 pkt 1 lit. b, pkt 2, pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. z 2010 r., nr 109, poz. 719). A mianowicie bele słomy usytuowane są z dwóch stron budynku, w odległość odpowiednio 1,7 m i 6,6 m, przy wymaganej przepisami prawa odległości co najmniej 20 m. Odległość bel słomy od drogi publicznej wynosi 3 m, przy wymaganej przepisami odległości co najmniej 30 m a odległość od granicy działki wynosi odpowiednio 3 m, 0,74 m oraz 1,04 m, przy wymaganej przepisami odległości co najmniej 10 m. P. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w B., co do zasady utrzymał w mocy tę decyzję.
Uchylił ją tylko w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków i wyznaczył nowy termin ich wykonania na dzień [...] marca 2016 r. R. O. złożył do sądu administracyjnego skargę na decyzję organu odwoławczego. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wskazał, że uzasadnieniem wniosku z jednej strony jest wysoki koszt jego wykonania a z drugiej strony istniejący aktualnie brak możliwości umiejscowienia bel w innym miejscu niż miejsce, w którym są aktualnie składowane. Nadto skarżący nadmienił, że w odniesieniu do gruntu, na którym posadowione są bele, toczy się postępowanie w przedmiocie zmiany operatu ewidencyjnego przeznaczenia gruntu, z przeznaczenia rolniczego na przeznaczenie pod tereny przemysłowe. Przedmiotem badania postępowania ewidencyjnego jest sposób wykorzystania tej działki, tj. czy wykorzystywana jest na cele rolnicze, czy też nie. W razie jeśli działka będzie wykorzystywana na cele rolnicze (jak to miejsce aktualnie i jak to miało miejsce dotąd), ostatecznie zmiana jej przeznaczenia na nierolniczą, będzie musiała zostać uznana za niedopuszczalną.
W razie jednak, jeżeli skarżący, zostanie na skutek wykonania kwestionowanej decyzji, zmuszony do zaprzestania korzystania z gruntu w zakresie dotychczasowym, to może pojawić się rzeczywiste niebezpieczeństwo uchylenia dotychczasowego rolniczego przeznaczenia gruntu – co będzie prowadziło do niemożliwości wykorzystywania tego gruntu na cele rolnicze w związku z prowadzeniem przez skarżącego działalności rolniczej. A to z kolei będzie się łączyło ze znacznym wzrostem kosztów prowadzenia tej działalności. Skarżący stoi na stanowisku, że taki właśnie cel ma osoba, która doprowadziła do kontroli nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Wstrzymanie wykonania decyzji jest wyjątkiem od ogólnej zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a), zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji, nakazującej wykonanie określonych obowiązków w związku z uchybieniami naruszającymi przepisy przeciwpożarowe. Nałożony na skarżącego obowiązek wynika z naruszenia wymogów ochrony przeciwpożarowej, które ze swej istoty mają w pierwszej kolejności eliminować zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi. Powyższa okoliczność sprawia, że argumenty wskazane we wniosku nie mogą stanowić uzasadnienia wstrzymania zaskarżonej decyzji. Skarżący wywiódł, że zmiana lokalizacji bel będzie skutkować zmianą przeznaczenia działki z rolniczej na przemysłową. To z kolei będzie oznaczać brak możliwości wykorzystywania tego gruntu na cele rolnicze w związku z prowadzoną przez niego działalnością rolniczą, co z kolei będzie generować wyższe koszty tej działalności. Biorąc pod uwagę to, że kwestionowana decyzja została wydana w celu wyeliminowania zagrożenia pożarowego, ochrona dóbr materialnych skarżącego nie może uzasadniać jej wstrzymania.
Wobec powyższego, na podstawie 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.