Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem wydanym na podstawie art. 134 K.p.a. Prorektor ds. Studenckich Politechniki B., działający z upoważnienia Rektora Politechniki B. stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego przez M. K. od decyzji Prodziekana ds. Kształcenia Wydziału Mechanicznego Politechniki B. z dnia [...].01.2018r. o niewyrażeniu zgody na wznowienie studiów. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu do wniesienia odwołania. Decyzja organu I instancji została bowiem doręczona skarżącemu w dniu [...].01.2018r. a zatem 14 – dniowy termin do wniesienia odwołania upływał w dniu [...].02.2018r., podczas gdy skarżący swoje odwołanie wniósł w dniu [...].02.2018r. W treści odwołania nie było wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Taki wniosek został złożony dopiero w dniu [...].02.2018r. Postanowienie wydane po rozpatrzeniu tego wniosku było przedmiotem skargi M. K. wniesionej do WSA w Białymstoku, zarejestrowanej pod sygn. II SA/Bk 222/18.
W skardze wniesionej na postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania, M. K. zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie art. 134 K.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie polegające na wydaniu postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania w sytuacji, gdy przepisy proceduralne przewidują dwuinstancyjność postępowania tj. dopuszczalność wniesionego odwołania, a wydane postanowienie powinno stwierdzać uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Organ w odpowiedzi na skargę uznał ją za niezasadną z uwagi na niezachowanie przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje;
Skarga podlegała oddaleniu mimo dostrzeżenia nieprawidłowości w sformułowaniu sentencji zaskarżonego postanowienia, stwierdzającej niedopuszczalność odwołania podczas, gdy uzasadnienie postanowienia wyraźnie wskazuje na stwierdzenie wniesienia odwołania z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Nieprawidłowe sformułowanie sentencji postanowienia Sąd traktuje jako naruszenie przepisów proceduralnych, które nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy albowiem późniejszy przebieg zdarzeń tj. fakt złożenia przez skarżącego w dniu [...].02.2018r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wyraźnie wskazuje, że sama strona potraktowała zaskarżone postanowienie jako postanowienie stwierdzające wniesienie odwołania z uchybieniem terminu. Niewłaściwie zatem sformułowana sentencja zaskarżonego postanowienia, nie zamknęła skarżącemu drogi odwoławczej.
Kontrola zaskarżonego postanowienia traktowanego przez Sąd jako postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, prowadzi do wniosku, że postanowienie odpowiada stanowi faktycznemu sprawy, co czyni skargę niezasadną. Przepis art. 134 K.p.a. nakłada na organ odwoławczy obowiązek stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sytuacjach dostrzeżenia, że do takiego uchybienia doszło. Norma z art. 134 K.p.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, albowiem z jej dyspozycji wynika, że wydanie takiego postanowienia nie zależy od uznania organu i jest on zobligowany do jego wydania w przypadku uchybienia terminu do wniesienia odwołania (vide: teza wyroku WSA w Gliwicach z 3.10.2014r. sygn. IISA/Gl 439/14 (Lex nr 1647383). Wydanie postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku uprzedniego przywrócenia terminu do dokonania danej czynności, gdyż w takim przypadku ustają okoliczności obligujące organ do wydania postanowienia zgodnie z art. 134 K.p.a. Terminy do wnoszenia środków odwoławczych (odwołań, zażaleń) mają charakter ustawowy.
Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego wprost określają długość ustawowego terminu do wniesienia odwołania i zażalenia oraz początek biegu takiego terminu. Przepis art. 129 par. 2 K.p.a. stanowi, że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie – od dnia jego ogłoszenia stronie. W sytuacji gdy stronę w postępowaniu administracyjnym reprezentuje pełnomocnik a doręczeń pism kierowanych do strony dokonuje się do rąk pełnomocnika, termin do wniesienia odwołania biegnie od daty doręczenia decyzji pełnomocnikowi. W postępowaniu administracyjnym uchylenie się od skutków prawnych uchybienia terminu następuje poprzez żądanie przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego.
W kontrolowanym postępowaniu administracyjnym, decyzja organu I instancji z dnia [...].01.2018r. została doręczona skarżącemu w dniu [...].01.2018r. a zatem 14 – dniowy termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upływał dla strony w dniu [...].02.2018r. Nie ulega zatem wątpliwości, że odwołanie nadane przez skarżącego w urzędzie pocztowym w dniu [...].02.2018r. było wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia przepisem art. 129 par. 2 K.p.a. Powyższe zostało właśnie stwierdzone zaskarżonym postanowieniem wydanym na podstawie art. 134 K.p.a., które musiało być wydane zważywszy, że równocześnie z wniesionym w dniu [...].02.2018r. odwołaniem nie został złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Taki wniosek skarżący złożył dopiero w piśmie z dnia [...].02.2018r.
Wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania było następstwem ustalenia obiektywnego faktu spóźnienia się ze złożeniem odwołania i ustaleniem, że nie doszło przed wydaniem tego postanowienia do przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia tego odwołania. Odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania po rozpoznaniu wniosku strony z dnia [...].02.2018r. była zaś przedmiotem skargi M. K. rozpatrzonej przez WSA w Białymstoku w sprawie o sygn. II SA/Bk 222/18. Jak wynika z akt tej sprawy, Sąd skargę oddalił.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji (art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi)