Uzasadnienie
W dniu 4 marca 2010 r. I. W. wniósł skargę na ostateczną decyzję Wojewody P. z dnia [...] stycznia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Wojewoda P. wniósł o oddalenie skargi wskazując, iż w rozpoznawanym przypadku spełniona została przesłanka opuszczenie lokalu, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), dalej cytowanej: p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Jak wynika z akt organu II instancji decyzja Wojewody P. została doręczona skarżącemu w dniu 1 lutego 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k.213), a zatem termin do wniesienia skargi upływał w dniu 3 marca 2010 r. (środa). Tymczasem skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku w dniu 4 marca 2010 r. (data stempla pocztowego – k. 3 akt sądowych), a więc po upływie 30-dniowego terminu określonego w/w przepisem.
W konsekwencji skarga, jako spóźniona, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).