Uzasadnienie
Na wniosek Pana A. P. M. z dnia [...] października 2004 roku w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty Powiatu B. z dnia [...] września 2004 roku, nr [...] – Wojewoda P. postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 roku, nr [...] – odmówił przywrócenia terminu, uznając że wniosek wpłynął po upływie terminu, tym samym nie spełniono przesłanek z art. 58 § 2 kpa.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. za pośrednictwem organu wywiódł Pan A. P. M., zarzucając błędne przyjęcie, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony po upływie czasu przewidzianego w przepisach prawa. Skarżący polemizował także z treścią merytorycznej decyzji Starosty Powiatu B. z dnia 24 września 2004 roku.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda P., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W konkretnej sprawie doszło, zdaniem Sądu, do naruszenia art. 58 kpa, bowiem w świetle zebranego materiału dowodowego – nie można uznać, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia odwołania został wywiedziony także po terminie.
Sąd podzieliłby stanowisko organu, że powyższy wniosek winien być zgłoszony wraz z odwołaniem w dniu [...] października 2004 roku – gdyby nie pismo z dnia [...] października 2004 roku (k. 10 – akt administracyjnych), skoro więc sam organ administracyjny w myśl art. 9 kpa informuje stronę i poucza o niezbędności wniesienia wniosku o przywrócenie terminu – to organ konsekwentnie powinien – liczyć termin określony w art. 58 § 2 kpa od daty otrzymania wyżej wymienionego pisma przez skarżącego.
W świetle powyższego wniesienie wniosku przez Pana A. P. M. w dniu [...] października 2004 roku – jest zgodne z treścią art. 58 § 2 kpa.
Dlatego też organ musi rozpoznać merytorycznie przesłanki dotyczące przyczyn złożenia odwołania po terminie od decyzji Starosty Powiatu B. z dnia [...] września 2004 roku.
Mając powyższe na względzie Sąd uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z 2002 roku), rozstrzygając jednocześnie w myśl art. 152 powyżej wymienionej ustawy w jakim zakresie zaskarżony akt ma być wykonany, o kosztach zaś orzekając na zasadzie art. 250 tejże ustawy.