Uzasadnienie
M. J. O. wniósł do sądu administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2016 r. Nr [...]utrzymującą w mocy decyzję działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta S. Dyrektora MOPR w S. z dnia [...] grudnia 2014r. w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej J. I. O. Skarżący zwrócił się równocześnie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że spowoduje ona nieodwracalne skutki w jego sytuacji finansowej. Podkreślił, że otrzymuje niski dochód (miesięcznie 1.836,96 zł netto), z czego 800 zł przeznacza na jedzenie. Pozostała kwota przeznacza jest na bieżące wydatki w tym na leki (około 240 zł), zakup opału – 1.620 zł (rocznie), ubezpieczenie samochodu – 730 zł (rocznie), telefon komórkowy – 72 zł, badanie techniczne – 99 zł, przegląd – 220 zł, koszty ugody sądowej – 475 zł x 3. Ponadto wnioskodawca choruje na cukrzycę typu II oraz nadciśnienie tętnicze, co wiąże się z dodatkowymi kosztami ok. 300 zł. Dodatkowo wskazał, że opiekuje się także matką, która z uwagi na wiek i stan zdrowia wymaga jego opieki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powołanym wyżej przepisie i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (tak: postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2008 r. II OZ 800/08, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyujnych).
W ocenie sądu powyższe przesłanki zostały w sprawie spełnione.
Skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie decyzji będzie się dla niego wiązało z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody sprowadzającej się do utraty płynności finansowej i możliwości realizacji bieżących zobowiązań. Zauważyć należy, że ustalony w postępowaniu administracyjnym przez SKO dochód miesięczny skarżącego to kwota 2902,32 zł, zaś kwota, do której ponoszenia został zobowiązany wynosi miesięcznie 187,01 zł, przy czym z treści ugody zawartej w dniu 26 listopada 2015 r. wynika, iż Skarżący zobowiązany jest do zapłaty na rzecz Starosty Powiatu B. kwotę 1425 zł, płatnej w trzech ratach po 425 zł. Ponadto z dochodu Skarżącego potrącane są jeszcze przez pracodawcę składki ubezpieczeniowe i inne kwoty (wskazane np. w zaświadczeniu na k. 6 akt sądowych), co znacząco obniża wysokość otrzymywanego faktycznie dochodu do kwoty około 1.836,96 zł. Pozostająca kwota niewątpliwie nie jest wysoka mając na uwadze konieczność pełnomiesięcznego utrzymania się z niej tj. pokrycia opłat za mieszkanie, żywność, lekarstwa i paliwo, oraz raty zawartej przed sądem ugody. W sytuacji bowiem uzyskiwania niskich dochodów, zaledwie wystarczających na pokrycie bieżących potrzeb, każdy dodatkowy wydatek powoduje zaległość, którą trudno jest pokryć.
Trudną sytuację materialną strony dostrzegł nadto NSA wstrzymując wykonanie poprzednio wydanej w stosunku do strony decyzji – z dnia 16 maja 2015 r. utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji ustalającą miesięczną opłatę w wysokości 364,10 zł (vide postanowienie z dnia 3 marca 2015 r., I OSK 410/15, CBOSA). Nie bez znaczenia jest również fakt przyznania skarżącemu w sprawie niniejszej prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego postanowieniem referendarza sądowego z dnia 18 maja 2016 r. Ogół powyższych okoliczności uzasadnia zatem wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Jednocześnie wskazać należy, że postępowanie o wstrzymanie wykonania ma charakter wpadkowy. Sąd nie ocenia w nim zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a jedynie przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena wyrażona w postępowaniu wpadkowym nie ma wpływu na wynik postępowania sądowego.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.