Uzasadnienie
Pismem z [...] marca 2015 r. Prokurator Rejonowy B. – P. w B., działając na podstawie art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wniósł skargę na ostateczną decyzję Wojewody P. z [...] sierpnia 2013 r., nr [...], stwierdzającą nieważność decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] sierpnia 1999 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą państwu A. i M. S. – K. pozwolenia na budowę tymczasowego kiosku handlowego branży przemysłowej.
Skarga została złożona przez Prokuratora do Wojewody P. w dniu [...] marca 2015 r. Z akt administracyjnych organu wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony postępowania, czyli M. S.– K. i A. K. w dniu [...] sierpnia 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniach administracyjnych.
Stosownie do treści art. 53 § 3 zd. 1 p.p.s.a. prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka mogą wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wniesienie skargi.
W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
W sprawie niniejszej Prokurator Rejonowy B. – P. w B. nie był stroną niniejszego postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany. Zgodnie z uzyskującym dominującą pozycję kierunkiem orzecznictwa, którego potwierdzeniem jest uchwała 7 sędziów NSA z dnia 10 kwietnia 2006r. I OPS 6/05 (ONSAiWSA 2006/3/68), w takiej sytuacji nie obowiązuje go wymóg uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a., zaś termin wniesienia skargi określa art. 53 § 3 zd. 1 p.p.s.a. i jest to sześć miesięcy od daty doręczenia stronie decyzji w sprawie indywidualnej.
W niniejszej sprawie skarga prokuratora złożona została po upływie ustawowego – sześciomiesięcznego – terminu na jej wniesienie.
Stosownie do treści art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
W myśl art. 112 zd. 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 121) termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było – w ostatnim dniu takiego miesiąca.
Strona postępowania przed organem drugiej instancji (M. S. – K. i A. K.) otrzymali zaskarżoną decyzję w dniu 27 sierpnia 2014 r., zatem termin na wniesienie skargi przez prokuratora upływał z dniem 27 lutego 2015 r. (piątek). Skarga natomiast wpłynęła do Wojewody P. w dniu 9 marca 2015 r., czyli po ustawowym terminie.
Wobec stwierdzenia, ze prokurator złożył skargę po upływie terminu do jej wniesienia, sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. zobowiązany był do jej odrzucenia.