Uzasadnienie
Z. P. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (k. 11). Skarżący podniósł, iż aktualnie jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku i nie posiada żadnego dochodu. Uzasadniając swój wniosek skarżący podkreślił, iż w chwili obecnej nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych, gdyż mieszka w domu szwagra, który zapewnia mu utrzymanie, w tym wyżywienie. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k. 11-12).
Do akt sprawy skarżący dołączył zaświadczenie o posiadaniu statusu bezrobotnego, bez prawa do zasiłku (k. 4).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów postępowania stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna Z. P. oraz ustalone w sprawie okoliczności uzasadniają przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, iż skarżący jest osobą bezrobotną, nieposiadającą żadnego źródła dochodu oraz majątku (poza udziałem w nieruchomości kwestionowanej w skardze). Aktualnie wnioskodawca zamieszkuje u szwagra, który zapewnia mu utrzymanie i wyżywienie.
Sytuacja materialna skarżącego w połączeniu z zakresem złożonego przez niego wniosku o przyznanie prawa pomocy uzasadnia zatem stwierdzenie, że poniesienie przez Z. P. we własnym zakresie kosztów sądowych, stanowi zbyt duże obciążenie finansowe i może spowodować uszczerbek w utrzymaniu koniecznym. Wnioskodawca bowiem nie dysponuje żadnymi środkami finansowymi i korzysta z pomocy rodziny.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.