Uzasadnienie
H. J. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (k.
22) podając we wniosku, iż mieszka z rodzicami i bratem, a jedynym źródłem utrzymania rodziny jest renta chorobowa ojca w kwocie 1.187,99 zł. Wnioskodawca jest studentem. W skład majątku rodziny skarżącego wchodzi mieszkanie w bloku. Poza tym rodzina wnioskodawcy nie posiada żadnego innego majątku, zgromadzonych oszczędności czy też przedmiotów wartościowych. W konkluzji skarżący wywiódł, iż nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny (k. 22-23).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów postępowania stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna H. J. oraz ustalone w sprawie okoliczności uzasadniają przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W złożonym oświadczeniu wnioskodawca wykazał bowiem, iż jest obecnie studentem, a źródłem utrzymania jego rodziny pozostaje renta chorobowa ojca w wysokości 1.187,99 zł (k. 23). Rodzina wnioskodawcy posiada jedynie mieszkanie w bloku. Poza tym wnioskodawca nie posiada zgromadzonych oszczędności czy też przedmiotów wartościowych. Comiesięczny dochód rodziny wnioskodawcy nie zawsze wystarcza nawet na bieżące wydatki związane z utrzymaniem rodziny, w tym dwójki uczących się dzieci.
Sytuacja materialna wnioskodawcy w połączeniu z zakresem złożonego przez niego wniosku o przyznanie prawa pomocy uzasadnia zatem stwierdzenie, że poniesienie kosztów sądowych we własnym zakresie, stanowi zbyt duże obciążenie finansowe i może spowodować uszczerbek w utrzymaniu koniecznym siebie i rodziny.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.