Uzasadnienie
M.K. złożyła do sądu administracyjnego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] lutego 2023 r. nr [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy W. M. z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wskazało, że postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2023 nr [...] – orzekając w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - uwzględniło skargę i uchyliło zaskarżone postanowienie z dnia 15 lutego 2023 r.
M.K. w odpowiedzi na powyższe oświadczyła, że w związku z uwzględnieniem w całości skargi przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., cofa skargę w sprawie niniejszej i wnosi o zwrot opłaty od skargi (k. 14).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Postępowanie sądowe podlega umorzeniu.
Stosownie do treści art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1), a także gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Skarżący jest dysponentem skargi i może ją cofnąć w każdym czasie, co wiąże sąd, chyba że cofnięcie skargi sąd uzna za niedopuszczalne, bowiem zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 p.p.s.a.). Z kolei postępowanie staje się bezprzedmiotowe, gdy sam organ – po zapoznaniu się ze skargą – oceni, że jest uzasadniona i zastosuje tzw. instytucję autokontroli uregulowaną w art. 54 § 3 p.p.s.a.
Z obydwoma powyższymi sytuacjami mamy do czynienia w sprawie niniejszej.
Skarżąca cofnęła skargę, a oświadczenie to, zdaniem sądu, nie zmierza do obejścia prawa i nie wywołuje skutku w postaci utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skuteczne cofnięcie skargi spowodowało niedopuszczalność dalszego prowadzenia postępowania. Ta niedopuszczalność zachodzi także i z tego powodu, że zaskarżone postanowienie z 15 lutego 2023 r. zostało przez organ odwoławczy uchylone w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., bowiem organ w całości podzielił zarzuty skargi (k. 8-9). Odpadł zatem przedmiot postępowania niniejszego, którym była prawidłowość stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w przedmiocie warunków zabudowy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie I sentencji. Skarżąca uiściła w przedmiotowej sprawie wpis sądowy w kwocie 100 zł, a zatem w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało zwrócić skarżącej uiszczony w sprawie wpis od skargi, o czym orzeczono w punkcie II sentencji.