Uzasadnienie
Pani A. S., działająca jako przedstawiciel ustawowy A. T. złożyła do sądu skargę na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), w której wniosła o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności objęcia jej córki kwarantanną w związku ze stycznością z osobą zakażoną COVID-19.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu, gdyż nie został zachowany termin do jej złożenia.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Stosownie do treści art. 53 § 2 tej ustawy, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.
W niniejszej sprawie – jak wynika z akt administracyjnych oraz co przyznane zostało w skardze – Pani A. S. uzyskała informację o nałożonej na córkę kwarantannie w dniu 25 października 2021 r. Skarga na czynność organu została natomiast złożona 11 marca 2022 r., tak więc z uchybieniem terminu ustawowego przewidzianego w art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ww. ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 58 § 3 cytowanej ustawy procesowej.