Uzasadnienie
J. R. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata podając, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Wnioskodawca wskazał, iż źródłem jego utrzymania jest dochód z tytułu umowy o pracę na część etatu w kwocie 374 zł oraz honorarium za publikację artykułu w kwocie 382 zł. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi dom o powierzchni [...] m² oraz dwa budynki gospodarcze o łącznej powierzchni [...] m2. Wnioskodawca podkreślił także, iż jego skromny dochód nie wystarcza na bieżące utrzymanie, co skutkowało tym, iż zmuszony był zapożyczyć się u rodziny na kwotę ponad 1.500 zł. Do kosztów utrzymania skarżący zaliczył opłacenie: wyżywienia – 500 zł; odzieży – 150 zł; środków czystości – 50 zł; dojazdu do pracy – 80 zł; podatku od nieruchomości – 30 zł; wody i ścieków – 15 zł; prądu – 25 zł; telefonu - 45 zł oraz drobnych napraw w skali miesiąca – 100 zł. Skarżący dodatkowo podniósł, iż nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych. W konkluzji skarżący wywiódł, iż nie jest w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów prowadzonego postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny (k. 20-21).
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 j.t.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi bowiem w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny.
W rozpatrywanej sprawie skarżący J. R. spełnił ustawowe przesłanki do udzielenia mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, a mianowicie w odniesieniu do zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
W złożonym oświadczeniu wnioskodawca wykazał bowiem, iż źródłem jego utrzymania jest dochód z tytułu umowy o pracę na część etatu w kwocie 374 zł oraz z tytułu honorarium za publikacje artykułu w kwocie 382 zł. Wnioskodawca nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności czy też przedmiotów wartościowych. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi dom o powierzchni [...] m² oraz niewielkie budynki gospodarcze. Bieżące dochody w całości przeznaczane są na bieżące utrzymanie skarżącego, przy czym nie wystarczają skarżącemu, w związku z powyższym jest zapożyczony u rodziny na kwotę 1.500 zł.
Powyższe okoliczności, a w szczególności niski dochód skarżącego w zestawieniu z ponoszonymi wydatkami oraz w połączeniu z brakiem zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż J. R. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.