Uzasadnienie
Skarżący A. i J. G. w dniu 11 kwietnia 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), bezpośrednio do sądu administracyjnego, złożyli skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty B. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] odmawiającą uchylenia własnej decyzji z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w B. pozwolenia na budowę zjazdów gospodarczych z drogi krajowej Nr 19 – Białystok – Rzeszów do przyległych posesji na odcinku przejścia przez B. P. od km 104 + 200 do km 105 + 405.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Przepis art. 54 § 1 w/w ustawy przewiduje pośredni tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego, co oznacza powrót do rozwiązania prawnego obowiązującego w latach 1980 - 1995, tj. przed wejściem w życie ustawy o NSA.
W myśl art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), w okresie dwóch lat od wejścia w życie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. w okresie od 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 ustawy, sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działania lub bezczynności dotyczyła skarga. Termin do wniesienia skargi był zachowany nie tylko w sytuacji jej złożenia w organie lub nadania za pośrednictwem poczty na adres organu, lecz także w chwili złożenia w wojewódzkich sądach administracyjnych, lub nadania w urzędach na adres sądu.
Utrata mocy powyższego przepisu przejściowego spowodowała, że od dnia 1 stycznia 2006 r. skargi wnoszone bezpośrednio do sądów administracyjnych zamiast za pośrednictwem organów, są nadal przekazywane do właściwych organów, jednak termin do wniesienia skargi jest liczony od daty ich nadania przez sąd w urzędzie pocztowym. Ryzyko przekroczenia w takim przypadku 30 - dniowego procesowego terminu do wniesienia skargi obciąża stronę postępowania.
W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącym w dniu 13 marca 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru), a zatem termin do wniesienia skargi upływał we wtorek 14 kwietnia 2009 r. Skarżący skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego nadali w urzędzie pocztowym w dniu 11 kwietnia 2009 r. (sobota). Skarga do sądu wpłynęła w dniu 14 kwietnia 2009 r. Tego samego dnia zarządzono przesłanie skargi według właściwości Wojewodzie P. Zarządzenie zostało wykonane w dniu 15 kwietnia 2009 r., a więc już po upływie 30 - dniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru skarga do organu wpłynęła 15 kwietnia 2009 r. Podnieść przy tym należy, że skarżący zostali prawidłowo pouczeni przez organ o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z treści pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji wynika, że skargę należało wnieść za pośrednictwem Wojewody P. w terminie 30 dni od daty otrzymania decyzji.
Mając powyższe na uwadze skarga jako spóźniona, a więc niedopuszczalna na mocy art. 58 §1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) podlegała odrzuceniu (pkt 1 sentencji). O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 lit a w/w ustawy (pkt 2 sentencji).