Uzasadnienie
Prezydent Miasta B. decyzją z dnia [...] lutego 2004 r. znak: [...] ustalił Państwu I. i Z. K. współwłaścicielom nieruchomości położonej w B. przy ul. M. [...], oznaczonej numerem geodezyjnym [...], opłatę adiacencką w kwocie 3.150,00 zł, z tytułu wzrostu wartości w/w nieruchomości spowodowanego modernizacją ulicy.
Wysokość opłaty ustalono w związku ze wzrostem wartości nieruchomości spowodowanym wybudowaniem nawierzchni asfaltowej, chodników z płytki, wjazdów i schodów terenowych. Wysokość opłaty ustalono na podstawie operatu szacunkowego nieruchomości, określającego jej wartość przed i po modernizacji ulicy, zgodnie z normami ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Od decyzji tej Pan Z. K. złożył odwołanie wnosząc o uchylenie skarżonej decyzji jako "bezpodstawnej i bezprawnej". Skarżący podkreślił, że ustawa o gospodarce nieruchomościami określa jedynie zasady gospodarowania nieruchomościami Skarbu Państwa i samorządowymi, zaś w żadnym wypadku nie odnosi się do jego nieruchomości, której właściciele są osobami fizycznymi. Ponadto skarżący podniósł, że organ I instancji swoją decyzją naruszył prawo własności zagwarantowane przepisami art. 140 – 154 k.c. oraz sporządził fikcyjny operat szacunkowy bez udziału właściciela nieruchomości.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...]03.2004 r., nr. [...] - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, uznając iż nie narusza ona przepisów ustawy sprecyzowanych w art. 144 ust 1 i art. 143 ustawy o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz.U. nr 46, poz. 543 z 2000 r. z późn. zm.).
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu wywiódł Pan Z. K., zarzucając naruszenie przepisów prawa rzeczowego i wykazując, że ustawa o gospodarce nieruchomościami ma, jego zdaniem zastosowanie jedynie do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa oraz własność gminy – a nie do osób fizycznych. Skarżący kwestionował także wysokość opłaty oraz po sprecyzowaniu zarzutów – okoliczności nie zapoznania go z zebranym materiałem dowodowym – w szczególności z operatem szacunkowym.
W odpowiedzi na Skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 10 kpa strona ma prawo czynie uczestniczyć w całym toku postępowania – od chwili jego wszczęcia do jego zakończenia, a przed wydaniem decyzji należy jej umożliwić wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.
W konkretnej sprawie operat szacunkowy został sporządzony w sierpniu 2003 r., organ I instancji zaś wydał decyzję w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej dopiero w lutym 2004 r. – nie pouczając strony skarżącej o treści art. 10 kpa.
Fakt ten miał zasadniczy wpływ na wynik sprawy, ponieważ skarżący w odwołaniu i głównie w skardze skonkretyzował zarzuty dotyczące treści operatu szacunkowego, kwestionując również okoliczności i wyliczenia w nim zawarte.
Naruszenie podstawowej zasady postępowania administracyjnego zawartej w treści art. 10 kpa czyni zaskarżoną decyzję i poprzedzającą jej wydanie decyzję I instancji – za niezgodne z prawem.
W świetle powyższych ustaleń Sąd uchylił zaskarżone decyzje II i I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z 2002 r.). W trybie art. 152 wyżej wymienionej ustawy Sąd orzekł w zakresie jej wykonania, zaś o kosztach w myśl art. 200 tejże ustawy.