Uzasadnienie
[...] sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła w dniu [...] grudnia 2005 r. skargę na uchwałę Rady Miejskiej B. z dnia [...] lipca 2005 r., Nr [...] zmieniającą uchwałę w sprawie zmiany "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego B.".
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż doszło do uchybienia terminowi wskazanemu w art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W B. ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:
Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl § 4 tegoż artykułu, w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu, wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.
Taka też sytuacja powinna mieć miejsce w przedmiotowej sprawie, bowiem zaskarżony akt – zmiana uchwały w sprawie zmiany "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego B.", jest aktem organu jednostki samorządu terytorialnego, innym niż akt prawa miejscowego, podejmowanym w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6 cytowanej ustawy). Tym samym przed wniesieniem na powyższy akt skargi do sądu, strona skarżąca zobligowana była wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa, w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 roku, nr 142, poz. 1591 ze zm.).
Podkreślić przy tym należy, iż wezwanie w trybie ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym mogło być złożone w każdym czasie (postanowienie składu siedmiu sędziów NSA z 24 czerwca 2002 roku, OSA 2/02, ONSA 2003, nr 1, poz. 2). Rozwiązanie takie - jako reguła ogólna w odniesieniu do aktów, w stosunku do których nie przysługują środki zaskarżenia, obowiązku uprzedniego wzywania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa – oznacza, że bieg terminu do wniesienia skargi na podstawie przepisów ustaw samorządowych rozpoczyna się następnego dnia po dniu, w którym skarżącemu została doręczona odmowa usunięcia przez właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego albo też po upływie sześćdziesięciu dni, w czasie których organ ten miał obowiązek ustosunkować się do takiego wezwania (art. 35 § 3 kpa w zw. z art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym) (uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 4 maja 1998 roku, FPS 1/98, ONSA 1998, nr 3, poz. 78).
W przedmiotowej sprawie zarządzeniem z dnia 31 października 2006 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w B. wezwał skarżącą Spółkę do wykazania, ze stosownie do art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym, skarżąca wezwała Radę Miejską B. do usunięcia naruszenia interesu prawnego zaskarżona uchwałą, wyznaczając w tym celu 7 dniowy termin pod rygorem skutków prawnych.
Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżąca Spółka nie wypełniła obowiązku nałożonego na nią przez Sąd wskazanym zarządzeniem.
W związku z powyższym skład orzekający w sprawie niniejszej uznał, że wymóg art. 52 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postaci "wyczerpania środków zaskarżenia tj. wezwania do usunięcia naruszenia prawa" nie został spełniony, bo w dacie wniesienia skargi skarżąca spółka nie wykazała, iż wezwała Radę Miejską B. do usunięcia naruszenia prawa.
Skarga niniejsza jako przedwczesna była zatem niedopuszczalna. Powtórzyć należy za doktryną, że ze względu na merytoryczny, a nie formalny charakter tej kategorii przesłanek dopuszczalności wniesienia skargi (obok przesłanki właściwości rzeczowej sądu administracyjnego i legitymacji podmiotu uprawnionego) – odmiennie niż w przypadku niedochowania przez skarżącego formalnych wymogów skargi – prawo nie przewiduje możliwości konwalidacji skargi, jeżeli jest ona niedopuszczalna (vide: T. Woś i inni "Postępowanie sądowoadministracyjne" Wyd. Prawn. Lexis Nexis Warszawa 2004, str. 113).
Mając powyższe na uwadze z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlegała odrzuceniu. Ze względu na treść przepisu art. 232 § 1 pkt 1 a – ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało, po uprawomocnieniu się orzeczenia, z urzędu zwrócić skarżącej spółce cały uiszczony w sprawie wpis sądowy.