Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Z. z [...] listopada 2010 r. znak [...] zatwierdzającą z urzędu podział działki nr [...] położonej w Z., będącej własnością A. Ś. i Z. Ś., na działki nr [...].
Wymienieni wyżej współwłaściciele działki nr [...] złożyli skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. Argumentowali, że wykonanie kwestionowanej decyzji i wprowadzenie zmian we właściwych rejestrach i księgach wieczystych może spowodować nieodwracalne skutki prawne i narazić ich na znaczne koszty. W końcowej części skargi wskazali, że dokonany podział nastąpił z naruszeniem art. 21 ust. 1 i 2 w zw. z art. 32 Konstytucji RP i pozbawia ich prawa własności bez wyraźnego przeznaczenia wydzielanych działek na cel publiczny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji jest oparte na zasadzie skargowości. Sąd wydaje orzeczenie w przedmiocie wstrzymania tylko na wniosek skarżącego. Wniosek powinien wskazywać zaskarżone rozstrzygnięcie oraz zawierać uzasadnienie, w którym przedstawione i wyłożone zostaną okoliczności przemawiające za wstrzymaniem tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej p.p.s.a.). Przedmiotem orzeczenia o wstrzymaniu wykonania może być zatem tylko taki akt, którego wykonanie wywołuje skutki prawne lub faktyczne trudne do odwrócenia lub powoduje wyrządzenie znacznej lub nieodwracalnej szkody.
W rozpoznawanej sprawie skarżący żądają wstrzymania wykonania decyzji o podziale nieruchomości wskazując, że pozbawia ich ona prawa własności i naraża na znaczne koszty. Nie podano innych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji.
W orzecznictwie sądów administracyjnych wypracowano stanowisko, zgodnie z którym uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem spoczywa przede wszystkim na stronie skarżącej. Brak we wniosku argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów (istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków), uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku (vide post. NSA z 18.05.2004 r., FZ 65/04, niepubl., postanowienie NSA z 21.04.2006 r., II FZ 167/06 niepubl.). Co prawda dopuszczalne jest orzekanie o wstrzymaniu z uwzględnieniem całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, jednak zdaniem sądu sięganie do wszystkich dowodów w przedmiotowym postępowaniu wpadkowym może nastąpić tylko w celu uzupełnienia, wsparcia lub potwierdzenia argumentacji zawartej w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie.
Sąd nie może w braku takiej argumentacji sam poszukiwać argumentów przemawiających za uwzględnieniem wniosku strony. Byłoby to działanie sądu z urzędu, które nie jest dozwolone z uwagi na możliwość udzielenia ochrony tymczasowej wyłącznie na wniosek (co wynika wprost z art. 61 § 3 p.p.s.a.).
W sprawie niniejszej skarga nie zawiera faktycznie uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący kwestionują przede wszystkim legalność rozstrzygnięcia, jednak w postępowaniu wpadkowym, którego celem jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się zgodności z prawem decyzji, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Takich w sprawie nie wskazano. Argumenty skarżących, iż w wyniku wykonania decyzji podziałowej dojdzie do zmian ewidencyjnych i wieczystoksięgowych, a w związku z tym zostaną narażeni na znaczne koszta, nie został powiązany z jakimkolwiek wyjaśnieniem, o jakie wydatki chodzi, dlaczego mają je ponosić skarżący oraz w jaki sposób wpływa to na powstanie innych, nieodwracalnych dla nich, szkód. Nie mógł również odnieść zamierzonego skutku argument o pozbawieniu stron prawa własności, bowiem do takich zmian zaskarżona decyzja bezpośrednio nie prowadzi.
Niewątpliwie skutkiem zaskarżonej w sprawie niniejszej, ostatecznej decyzji podziałowej, jest możliwość wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków oraz w księdze wieczystej nieruchomości zmian wynikających z podziału tj. uwidocznienia, że z działki nr [...] zostały wydzielone działki nr [...]. Wynika to z art. 96 ust. 4 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.), zgodnie z którym decyzja lub orzeczenie sądu o podziale stanowią podstawę do dokonania wpisów w księdze wieczystej oraz w katastrze nieruchomości (vide J. Jaworski, A. Prusaczek, A. Tułodziecki, M. Wolanin "Ustawa o gospodarce nieruchomościami. Komentarz", Warszawa 2009, s. 517). Bezspornie wydzielenie wskazanych działek może stanowić wstępny etap do ich sprzedaży na rzecz gminy lub do wywłaszczenia – celem budowy drogi przewidzianej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Jak wynika z akt, podział był dokonany z urzędu w celu realizacji ustaleń planu miejscowego. Okoliczność uzyskania decyzji podziałowej, a w związku z tym otwarcie możliwości ubiegania się przez gminę o nabycie w przyszłości prawa własności wydzielonych działek, w chwili obecnej nie powoduje dla skarżących ani nadmiernej szkody, ani trudnych do odwrócenia skutków.
W oparciu o decyzję podziałową kwestionowaną w sprawie niniejszej nie doszło do pozbawienia skarżących prawa własności utworzonych działek, bowiem nie był to podział realizowany na podstawie art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami tj. na wniosek właściciela dzielonej działki w celu wydzielenia jej części pod nową drogę publiczną lub poszerzenie drogi istniejącej. Natomiast tylko w postępowaniu toczącym się na podstawie art. 98 ust. 1 wymienionej ustawy powstają z mocy prawa skutki prawnorzeczowe w postaci zmiany właściciela wydzielanych działek w momencie, w którym staje się ostateczna decyzja podziałowa (vide J. Jaworski i inni "Ustawa o gospodarce nieruchomościami...", s. 549, 553).
Zdaniem sądu dokonanie na podstawie kwestionowanej decyzji zmian ewidencyjnych i wieczystoksięgowych w zapisach dotyczących działki nr [...], jak również fakt, że w oparciu o tę konkretną decyzję nie dochodzi z mocy prawa do zmiany właściciela wydzielonych działek - nie stanowią o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków dla skarżących, a w konsekwencji nie mogą prowadzić do wstrzymania jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Jak wyżej wskazano, skarżący nie podali innych argumentów uzasadniających uwzględnienie ich wniosku.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.