Uzasadnienie
G. Ż. (dalej powoływana także jako: "Skarżąca"), łącznie ze skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2013 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji z dnia [...] grudnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Skarżąca w żaden sposób nie uzasadniła złożonego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy podnieść należy, iż wskazane wyżej przesłanki nie zachodzą, przede wszystkim ze względu na charakter decyzji ustalającej warunki zabudowy. Zgodnie bowiem z ugruntowanym stanowiskiem doktryny, jak również orzecznictwem sądów administracyjnych, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W rzeczywistości problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, itp. (por. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str. 295).
Stąd nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich, ponad wszelką wątpliwość, nie wywołuje ani zaskarżone postanowienie ani też decyzja o ustaleniu warunków zabudowy, albowiem nie nakładają one na Skarżącą (ani innych uczestników postępowania) żadnych uprawnień bądź obowiązków. Decyzja ustalająca warunki zabudowy nie jest aktem administracyjnym podgalającym wykonaniu, a zatem nie ma możliwości wstrzymania jej wykonania. Dopiero decyzja o pozwoleniu na budowę, wydana między innymi na podstawie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, posiada przymiot wykonalności.
W doktrynie przedmiotu przyjmuje się jednocześnie, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (J.P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Warszawa 2006 r. s. 188-189.) Zatem to Skarżąca winna wykazać okoliczności uzasadniające powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego w niniejszej sprawie nie uczyniła.
Dlatego też, Sąd uznał za zasadne, odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, w oparciu o art. 61 § 3 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.